بررسی تاثیر ویبراسیون تراپی بر روی آزردگی عضلانی تاخیری و عملکرد عضله چهارسررانی متعاقب تمرینات اکسنتریک

مطالعه حاضر از نوع كارآزمايي باليني تصادفی، با هدف بررسی تاثیر حاد ویبراسیون تراپی بر روی آزردگی عضلانی تاخیری و عملکرد عضله چهارسررانی، بر روی 32 نفر از دانشجویان سالم دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. 15 نفر بطور تصادفی در گروه ویبراسیون و 17 نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. جهت ایجاد آزردگی، هر نمونه 6 ست 10 تکراری از تمرینات اکسنتریک با سرعت زاویه ای s/ 60̊ انجام می داد. درگروه ویبراسیون قبل از دریافت این تمرینات، فرد در حالت ایستاده با زانوهای خم (100 درجه) بمدت 1 دقیقه ویبراسیون با امپلی تیود 5 میلیمتر و فرکانس 35 هرتز دریافت می کرد. گروه کنترل هیچگونه مداخله ای نمی گرفت. آزردگی عضله، محیط ران و آستانه درد، قدرت اکسنتریک و ایزومتریک عضله و آنزیم کراتین کینازدر زمانهای قبل از مطالعه و 1، 2، 3، 4، 7 و 14 روز پس از مداخله اندازه گیری شد.

این مطالعه نوسط حمایت مالی معاونت آموزشی دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شده است