مقایسه اثربخشی طرح واره درمانی و شناخت درمانی گروهی برافسردگی، اضطراب و استرس ادراک شده مراجعان زن

اهداف: هدف این پژوهش مقایسه روش طرح واره درمانی و شناخت درمانی گروهی به منظور کاهش افسردگی، اضطراب و استرس ادراک شده مراجعان زن دارای رفتارهای پر خطرجنسی استفاده شد. طراحی : این پزوهش یک مطالعه نیمه آزمایشی است با روش نمونه گیری خوشه ای تک مرحله ای . جامعه آماری 500 نفرازمراجعان زن با سابقه رفتار پر خطرجنسی بود که برای انجام آزمایش ایدز به این مرکز مراجعه کردند که دامنه سنی آنها 20 تا 60 سال ودارای مدرک دیپلم به بالابودند که توسط روانشناس و پزشک مصاحبه تشخیصی گرفته شد و با استفاده از فرمول حجم نمونه به صورت تصادفی 250 نفر را انتخاب و مقیاس افسردگی،اضطراب،استرس اجرا شد. 85 نفر ازمراجعان دارای افسردگی،اضطراب،استرس تشخیص داده شدند که از این میان 45 نفر را به صورت تصادفی انتخاب شدند و در سه گروه 15 نفری که شامل دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل قرار گرفتند، بیماران: زنان با سابقه رفتار پر خطرجنسی بود شرایط ورود شامل زنان با سابقه رفتار پر خطرجنسی بود که برای انجام آزمایش ایدز مراجعه کردند که دامنه سنی آنها 20 تا 60 سال ودارای مدرک دیپلم به بالابودند که توسط روانشناس و پزشک مصاحبه تشخیصی گرفته شد دارای افسردگی،اضطراب،استرس تشخیص داده شدند . شرایط خروج ، نداشتن رفتار پر خطرجنسی مداخلات :12 جلسه شناخت درمانی گروهی و 12جلسه طرح واره درمانی اجرا گردید که مدت زمان هر جلسه 90 دقیقه بود. در پایان دوره ی آموزشی هر سه گروه مجدد مورد پس آزمون قرار می گیرند متغیر پیامد اصلی و نتیجه :نتایج نشان داد که طرح واره درمانی نسبت به شناخت درمانی گروهی بر افسردگی، اضطراب و استرس ادراک شده مراجعان زن دارای رفتارهای پر خطرجنسی موثرتر است.

محقق