اثر تزریق سولفات منیزیوم حین عمل بر درد بعد از عمل بیماران کاندید جراحی فتق اینگوینال تحت بیهوشی عمومی

اهداف: مقایسه میزان درد بعد از عمل در جراحی فتق اینگوینال بیماران تحت بیهوشی عمومی در انفوزیون حین جراحی سولفات منیزیوم با بیماران با انفوزیون حین جراحی نرمال سالین طراحی: کارآزمایی بالینی دوسویه کور نحوه انجام: بیماران به صورت تصادفي به دو گروه الف (سولفات منیزیوم) و ب (سالین ایزوتونیک) تقسيم ‌شدند. داروهای اینداکشن در هر دو گروه یکسان و بر اساس وزن افراد داده می شد (فنتانیل 2 میکروگرم برای هر کیلوگرم، میدازولام 03.0 میلی گرم برای هر کیلوگرم، سدیم تیوپنتال 5 میلی گرم برای هر کیلوگرم و آتراکوریوم 5.0 میلی گرم برای هر کیلوگرم) و در طول عمل تحت انفوزیون پروپوفول (50 تا 150 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم در دقیقه) قرار می گرفتند. نیم ساعت قبل از پایان عمل 1.0میلی گرم برای هر کیلوگرم مورفین به هر دو گروه تزریق شد. شرایط ورود به مطالعه: افراد با ASA كلاس II, 1 ؛ عدم سابقة سوء مصرف مخدرها؛عدم سابقة حساسيت به منیزیوم و مواد مسکن یا مخدر؛ عدم وجود هرگونه اختلال کبدی، کلیوی یا قلبی عروقی و بیماری نوروماسکولار یا نورولوژیک ؛ عدم مصرف بلوک کننده کانال کلسیم شرایط خروج از مطالعه: عدم ثبات همودینامیک که نیاز به تجویز دارو پیدا شود ؛ بروز مشکلات تنفسی در طول جراحی؛ ایجاد تهوع ، استفراغ و هر نوع عارضه جدی در بیمار( حین عمل) ؛ افرادی که زمان انفوزیون منیزیوم در آنها کمتر از یک ساعت و یا بیش از سه ساعت بود مداخلات: به بیماران گروه منیزیوم (گروه الف) 40 میلی گرم برای هر کیلوگرم سولفات منیزیوم در 100 سی سی سالین ایزوتونیک ظرف 15 دقیقه قبل از اینداکشن بیهوشی و به دنبال آن 15 میلی گرم برای هر کیلوگرم در ساعت سولفات منیزیوم داده شد و تا 20 دقیقه بعد از پایان عمل نیز ادامه یافت و گروه ب (سالین ایزوتونیک) با همین حجم و روش نرمال سالین تنها دریافت کردند. متغیرهای پیامد اصلی: میزان درد به کمک سیستم نمره دهی مشاهده ای ، میزان پتیدین مصرفی در دقیقه 30 ، ساعت 2 ، 6 ، 12 و 24 بعد از قطع تزریق منیزیوم و هرگونه عوارض جانبی ثبت می گردید.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی جندي شاپور اهواز