مقایسه تغییرات ایمنی و هورمونی در پاسخ به سه نوع فعالیت استقامتی، مقاومتی و موازی

هدف از پژوهش حاضر، مقایسه اثرات حاد سه نوع فعالیت ورزشی استقامتی، مقاومتی و موازی بر تغییرات ایمنی و هورمونی در مردان فعال می¬باشد. صد و سی نفر دانشجوی جوان سالم (بدون سابقه بیماری خاص و مصرف سیگار یا الکل) به‌عنوان جامعه آماری این پژوهش، 2 ماه فعالیت ورزشی منظم با حداقل 2 جلسه در هفته را سپری می¬کنند. لذا به‌عنوان افراد فعال، از این بین 21 نفر به‌عنوان نمونه آماری پژوهش، داوطلبانه و هدفمند انتخاب شده و به صورت تصادفی به سه گروه فعالیت استقامتی (7=n)، فعالیت مقاومتی (7=n)، و فعالیت موازی (7=n) تقسیم می‌شوند. چهار روز قبل از فعالیت اصلی، اندازه¬گیری‌های آنتروپومتریکی و ترکیب بدنی آزمودنی‌ها انجام شده و همچنین یک تکرار بیشینه افراد گروه مقاومتی و موازی برای هر یک از حرکات، با استفاده از روش برزیکی محاسبه خواهد شد. سه روز قبل از اجرای اصلی افراد از هر گونه فعالیت ورزشی منع شده و حداقل از 12 ساعت قبل از اولین خون¬گیری در روز آزمون، ناشتا می‌باشند. آزمودنی‌های هر سه گروه، فعالیت‌های اختصاصی خود را در مدت 45 دقیقه انجام می¬دهند. در زمان¬های قبل فعالیت، بلافاصله و یک ساعت پس از فعالیت، از ورید بازویی آزمودنی¬ها cc4 خون¬گیری به عمل خواهد آمد و نمونه¬ها در لوله لخته يا خالي از EDTA براي سنجش متغیرهای سرم ریخته می‌شوند. میزان گلوکز خون به روش آنزیماتیک و غلظت سرمی کورتیزول، تستوسترون و اینترلوکین 17و 10 با استفاده از روش الایزا و کیت¬های مخصوص هر یک از فاکتورهای مذکور اندازه¬گیری و محاسبه خواهد شد.

دانشگاه تربیت مدرس