بررسی تاثیر مداخلات درکی-حرکتی در کاردرمانی بر عملکرد درکی _ حرکتی، مهارت های ترسیمی و زبردستی اندام فوقانی کودکان کم توان ذهنی

فرایند دست نویسی به هماهنگی پیچیده مهارت های شناختی، ادراکی و حرکتی نیازمند است. دست نویسی بخشی از عملکرد های روزمره زندگی یک کودک دبستانی است. مهارت های لازم برای نوشتن شامل رشد عضلات کوچک دست، هماهنگی چشم و دست، توانایی نگه داشتن ابزار نوشتن و مهارت ترسیمی می باشد. این مهارت ها پیش نیاز مهارت های درکی حرکتی هستند. لذا در این پژوهش تاثیر مداخلات درکی حرکتی بر عملکرد درکی حرکتی، مهارت های ترسیمی و زبردستی کودکان کم توان ذهنی مورد بررسی قرار می گیرد. در این تحقیق با استفاده از روش نمونه گیری غیر احتمالی ساده و فرمول حجم نمونه، تعداد 10 کودک برای گروه درمان و 10 کودک برای گروه کنترل در نظر گرفته شد. معیار های ورود شامل کودکان کم توان ذهنی آموزش پذیر با تشخیص روانشناس بالینی، بدون مشکلات اسکلتی و نرولوژی و روانی واضح و کودکان بین 4/5 تا 14/5 سال می باشد. معیار خروج شامل عدم همکاری کودک و غیبت بیش از یک جلسه می باشد. گروه درمان به مدت 10 هفته، هرهفته سه جلسه یک ساعته، تحت آموزش تمرینات درکی حرکتی و درکی بینایی قرار می گیرند. گروه کنترل آموزش معمول مدرسه را دریافت می کنند. از تمام آزمودنی ها تست بعمل می آید. سپس به مدت 10 هفته تحت برنامه درمانی کاردرمانی قرار می گیرند. بعد از 10 هفته، تمامی آزمودنی ها مجددا تست می شوند. پس از آنالیز های آماری، تاثیرات درمان بر روی مهارت های درکی حرکتی مورد بررسی قرار می گیرد. مطالعه بصورت یک سویه کور می باشد.

ایران، تهران، بلوار کشاورز، ساختمان مرکزی دانشگاه تهران، طبقه چهارم، معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران