مقایسه اثر استرادیول ترانس درمال و خوراکی بر روی پذیرش اندومتر درسیکل های انتقال جنین فریز شده.

هدف از این مطالعه آینده نگر تصادفی مقایسه دو روش آماده سازی اندومتر با استرادیول خوراکی وpatch ترانس درمال 17بتا-استرادیول می باشد. تعداد کلی 90 بیمار کاندید انتقال جنین فریز شده که از فروردین 1391 تا اسفند 1391 به مرکز تحقیقاتی و درمانی ناباروری یزد مراجعه خواهند کرد. معیارهای ورود : زن معیارهای خروج : سن کمتر از بیست و بیشتر از چهل سال; سندروم تخمدان پلی کیستیک ; سابقه بيماري آندوكرين یا متابولیک آندومتريوز ; تخمک اهدائی. بیماران بر اساس جدول تصادفی به دو گروه 45 نفره تقسیم می شوند: در گروه کنترل برای آمادگی آندومتر ازروز دوم قاعدگی قرص استرادیول خوراکی با دوز 6 میلیگرم روزانه شروع خواهد شدودر گروه مداخله در زمان مشابه از قاعدگی، چسب استرادیول ترانس درمال با دوز 100 میکروگرم به صورت یک روز در میان بکار برده میشودو هر چسب پس از چهار روز برداشته می شود. در هر دو گروه مانیتورینگ بالینی توسط سونوگرافی واژینال در روز یازدهم قاعدگی برای اندازه گیری ضخامت اندومتر انجام خواهد شد. در صورتیکه ضخامت اندومتر کمتر از 7.5 باشد دوز استرادیول خوراکی به هشت میلی گرم روزانه و استرادیول ترانس درمال به 200 میکروگرم روزانه افزایش داده خواهد شد.بعد از سه روز مانیتورینگ تکرار خواهد شد و در صورتیکه ضخامت اندومتر بیشتر یا مساوی 7.5 باشد ، در هر دو گروه پروژسترون در روغن به صورت عضلانی وبا دوز 100 میلی گرم تزریق خواهد شد. 72-48 ساعت بعد بین 3-1 جنین از طریق ترانس سرویکال منتقل خواهد شد .درمان هورمونی تا انجام تست سرمی حاملگی دو هفته بعدادامه داده خواهد شد. در صورت مثبت بودن تست حاملگی و تائید حاملگی توسط سونوگرافي درمان هورمونی تا هفته ده بارداری ادامه می یابد. پیامد اولیه :ضخامت اندومتر پیامد های ثا نویه: حاملگی شيميايي ، حاملگي کلینیکال ،مدت زمان آمادگی اندومتر ، میزان کنسل شدن سیکل

مرکزتحقیقاتی و درمانی ناباروری ، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد ،ایران