اثر وضعیت بالیدگی جنسی پیشرفته، متوسط و تاخیری بر تمرین پذیری اوج و میانگین توان بی هوازی نسبی و مطلق دختران نوجوان 13 ساله سالم و غیرورزشکار

هدف از انجام اين پژوهش تعيين ميزان تمرين پذيري اوج و میانگین توان بی هوازي مطلق و نسبي (نسبت به وزن بدن) و مقایسه ی تمرین پذیری آن ها در دختران نوجوان با وضعيت باليدگي پيشرفته، طبيعي و تأخيري بود. جمعیت مورد مطالعه دختران 13 ساله سالم و غیرورزشکار شهر شیراز می باشد که در زمان نمونه گیری اولین قاعدگی را تجربه کرده بودند. گروه نمونه شامل 36 دختر نوجوان می باشد که به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. که با توجه به وضعیت بالیدگی در سه گروه با وضعیت بالیدگی پیشرفته، طبیعی و تاخیری قرار گرفتند. شرکت کنندگان در فاصله زماني پيش آزمون و پس آزمون در يك دوره هشت هفته اي تمرينات بی هوازي ( ‌هر هفته 3 جلسه ) شركت كردند. تمرینات بی هوازی شامل دو سرعت و پرش های متوالی بود . در پیش آزمون و پس آزمون برای اندازه گیری اوج و میانگین توان بی هوازی از آزمون بوسکو استفاده شد.

دانشگاه الزهرا (س)