اثربخشی درمان هیجان محور بر روی کاهش علائم بالینی دانشجویان قربانی جنسی در روابط عاطفی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان هیجان محور بر روی کاهش علائم بالینی دانشجویان دختر قربانی جنسی در روابط عاطفی انجام می شود. قربانیان جنسی در روابط عاطفی، دخترانی هستند که در روابط ناموفق عاطفی خود با فرد مورد علاقه ­شان رابطه ­ی جنسی کامل داشته ­اند. رابطه جنسی از سوی پسران جهت تهدید به پایان دادن رابطه عاطفی در صورت تن ندادن دختران، پیشنهاد می شده است. دختران نیز برای حفظ رابطه عاطفی، تن به رابطه جنسی می داده اند. پسران نیز پس از رابطه جنسی ارتباط خود را قطع کرده بودند. در واقع پس از قطع رابطه، دختران نشانگان اختلال استرس پس از آسیب را بروز می دهند و احساس قربانی بودن را تجربه می کنند. این پژوهش به روش طرح تجربی تک موردی و از نوع خط پایه چندگانه می باشد. تعداد نمونه سه مراجع دختر است و بر اساس روش نمونه گیری هدفمند انتخاب می شوند. این مداخله بر اساس راهنمای رواندرمانی هیجان محور گرینبرگ و همکارانش انجام می شود. هدف مهم این درمان، کمک به افراد است که احساسات و نیازهایشان را روشن و بند بند کنند، زیرا از این طریق افراد نسبت به آنچه برایشان اهمیت هیجانی دارد، پذیرش بیشتری به دست می‌آورند. در مجموع این پژوهش شامل یک مرحلۀ ارزیابی پایه، یک مرحلۀ مداخله و یک مرحلۀ پیگیری سه ماهه است. مداخله شامل 12 جلسۀ درمانی هفتگي (هر جلسه 45 دقیقه) بر اساس این راهنما می شود. در این پژوهش از مقیاس استرس پس از آسیب میسی سی پی، پرسشنامه عزت نفس روزنبرگ، مقیاس افسردگی بک، مقیاس اضطراب بک، و مقیاس پاسخ های نشخواری استفاده می شود. و برای تحلیل داده ها از دو روش معناداری بالینی و شاخص درصد بهبودی استفاده می شود. زمانی که نمرات فرد به کمتر از نقطۀ برش کاهش یابد، نتایج به طور بالینی معنادار است. فرمول درصد بهبودی روشی برای سنجش پیشرفت مراجع در کاهش مشکلات مورد هدف است و بیش از 50% بهبودی در نتایج بطور بالینی معنادار تلقی می گردد.

معاونت پژوهشی دانشگاه تبریز