تاثير برنامه ارتقای فعالیت بدنی با بهره گیری از مدل اکولوژيکی اجتماعی در کارکنان زن دانشگاه تبریز

بررسیها نشان می دهد که 70 تا 80 درصد از مردم ایران فعالیت بدنی لازم برای سلامتی را ندارند و بی تحرکی در زنان بیشتر از مردان می باشد . فعاليت بدني رفتاري است كه تغيير در ان نيازمند چند سطح است. بهترين الگو براي تغييرات چند سطحي الگوي اكولو‍يكي اجتماعي مي باشد كه تغييرات را در سطح فردي ، بين فردي، محيط اجتماعي و فيزيكي در بر مي گيرد. این مطالعه با هدف تعیین تاثير برنامه ارتقای فعالیت بدنی با بهره گیری از مدل اکولوژيکی اجتماعی در کارکنان زن دانشگاه تبریزصورت خواهد گرفت. این پژوهش در 5 مرحله انجام می شود 1- اطلاع رسانی به کارمندان جهت شرکت در برنامه 2- انتخاب گروههای مداخله و کنترل به طور تصادفی 3- اندازه گیری عوامل قبل از انجام مداخله ( از طریق پرسشنامه فعاليت بدني، انجام تست کویین برای سنجش VO2max ، چربی سنجی در سه نقطه با کالیپر و BMI و پرسشنامه براي اندازه گيري خودكارآمدي، منافع و موانع، محيط اجتماعي و فيزيكي) 4- انجام مداخله آموزشی به مدت 16 هفته 5- اندازه گیری عوامل بعد از انجام مداخله جمعيت مورد مطالعه 120 نفر از کارکنان دانشگاه تبریز خواهند بود. معيارهاي خروج از مطالعه داشتن بیماری قلبی عروقی ، دیابت و بارداری خواهد بود. فعالیت بدنی با استفاده از پدمتر به طور عینی و با پرسشنامه یطور ذهنی اندازه گیری خواهد شد و هدف این مطالعه افزایش تعداد قدمهای روزانه و رسیدن به 10 هزار قدم در روز می باشد.

دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی