هدف ازمطالعه: این پژوهش با هدف تعیین تاثیر درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر آشفتگی روانشناختی، شدت درد و سوزش، فاجعه سازی درد و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به لیکن پلان دهانی انجام میشود. طراحی: کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، یک سویه کور، تصادفی شده، روی ۵۰ بیمار نحوه و محل انجام مطالعه: كلينيك هاي دندانپزشکی وابسته به دانشگاه علوم پزشكي كاشان و بخش بیماری های دهان و دندان دانشگاه علوم پزشکی تهران، افرادی که دارای معیار های ورود به مطالعه هستند انتخاب می شوند و پس از اخذ رضایت نامه آگاهانه به صورت تصادفی در گروه های آزمایش و کنترل قرار خواهند گرفت، همچنین قبل از اجرای مداخله پرسشنامه هایی در اختیار ایشان قرار خواهد گرفت. به شرکت کنندگان اطلاعاتی در این مورد که کدام یک از گروه ها، گروه آزمایش و کنترل است داده نمیشود. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: ملاک های ورود: بیماران لیکن پلان دهانی که بیماری آنها از طریق بیوپسی و نتایج هیستوپاتولوژی تشخیص داده شده است و در فاز علامت دار بیماری قرار دارند. ملاک های عدم ورود: عدم درد و سوزش و یا درد و سوزش در حد خفیف (نمره پایین تر از ۴ در VAS)، سن کمتر از ۱۸ و بیشتر از 60، مدرک تحصیلی کمتر از سیکل گروه‌های مداخله: گروه آزمایش: درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی برای ایشان اجرا میشود. گروه کنترل: جلسات آموزش برخی مباحث روانشناسی رشد و یا شخصیت ارائه خواهد شد که مرتبط با مداخله اصلی نباشد. متغیرهای پیامد اصلی: نمره آشفتگی روانشناختی در پرسشنامه DASS-21، نمره فاجعه سازی درد در پرسشنامه فاجعه سازی درد سالیوان