هدف ازمطالعه: ● مقایسه اثر کورکومین با دارو نما در کاهش شدت درد در بیماران با سندرم تونل کارپ ایدیوپاتیک با شدت خفیف- متوسط،بر حسب سن ،بر حسب شاخص توده بدنی ،بر حسب مدت زمان شروع بیماری ، در کاهش شدت پارستزی ، تاثیر بر روی پارامترهای الکترودیاگنوستیک طراحی: کارآزمایی بالینی دو سویه کور تصادفی شده با گروه کنترل و به صورت موازی نحوه و محل انجام مطالعه: کلینیک دانشگاهی مغز و اعصاب طوبی، همه بیماران انتخاب شده قبل از درمان نوار عصب انجام میدهند و پرسشنامه بوستون برای همه آنها پر می شود 8 هفته بعد از درمان هم بیماران ارزیابی می شوند. برای همه بیماران و پزشک ارزیابی کننده کور سازی انجام می شود شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: معیارهای ورود : بیماران خانم سنین 18-50سال که فرم رضایت آگاهانه را تکمیل نمودند، علایم و نشانه های بالینی سندرم تونل کارپ، شواهد الکترودیاگنوستیک مطرح کننده سندرم تونل کارپ ایدیوپاتیک خفیف تا متوسط خروج : شرح حال مثبت از حساسیت به رزد چوبه ،ناتوانی تکمیل فرم جمع آوری داده ها ( مانند اختلال شناختی ،-بیماران با سندرم تونل کارپ شدید، وجود رادیکولوپاتی سرویکال و یا براکیال پلکسوپاتی همزمان،سندرم خروجی توراسیک،سندرم پروناتور ترس،اولنار نوروپاتی ، نشانه های بالینی یا الکترودیاگنوستیک پلی نوروپاتی ، بیماری های روماتولوژیک مانند آرتریت روماتویید-اسکلروز سیستمیک-لوپوس و آملوییدوزیس و سایر بیماری های اتوایمیون ، بیماری های اندوکرین مانند دیابت-هیپوتیروییدی ، شرایط تقلید کننده سندروم تونل کارپ مانند مولتیپل اسکلروزیس ،بارداری و شیردهی ، بیماری جدی همزمان مانند نارسایی قلبی و کلیوی ، سابقه جراحی سندرم تونل کارپ تزریق درون مفصلی یا فیزیوتراپی جهت درمان سندرم تونل کارپ طی 6 ماه گذشته ، شرح حال مثبت از ترومای شدید یا شکستگی مچ دست ،استفاده ی اجتناب ناپذیر از کورتیکواستروئید ها یا داروهای آنالژزیک گروه‌های مداخله: گروه مورد استفاده از داروی موضعی کورکومین و گروه کنترل از پلاسبو یک شکل استفاده می شود متغیرهای پیامد اصلی: کاهش شدت درد، کاهش پاراستزی، بهبودی تغییرات نوار عصب و عضله