این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی در بیمارستان گنجویان شهر دزفول بر روی 80 نفر خانم حامله واجد شرایط انجام شد. افراد در دو گروه مورد و شاهد قرار گرفتند،در گروه مورد، طب فشاری در نقاط 4 روده بزرگ(هوگو)، 6 طحالی(سانینجیائو) و 21صفراوی (جیانجینگ) توسط انگشت شست به مدت 60 ثانیه فشار محکم و ثابت و 30 ثانیه استراحت انجام شد. این عملیات روی هر نقطه 5 مرتبه انجام می شد که مجموعاً30 دقیقه طول می کشید، در گروه شاهد مراقبتهای معمول مامایی انجام می شد. تا24ساعت بعد از جلسه اول در صورت عدم زایمان ،طب فشاری مجدداً انجام می شد، در صورت عدم شروع انقباضات خودبخودی تا پایان هفته 41 به منظورالقای زایمان اینداکشن کلاسیک شروع می شد، بیماران از زمان اولین جلسه طب فشاری تا پایان مراحل زایمانی و تا دو ساعت بعد از زایمان پیگیری می شدند. و تغییرات نمره بیشاپ، درصدافرادی که شروع خودبخودی دردهای زایمانی داشتند، فاصله زمانی از شروع طب فشاری تا زایمان، فاصله زمانی از شروع طب فشاری تا شروع فاز فعال، فاصله زمانی از تاریخ تقریبی زایمان تا تاریخ واقعی زایمان، نوع زایمان، میزان نیاز به اکسی توسین در دو گروه مورد مقایسه قرار گرفت و با استفاده از آزمونهای آماری کای اسکوئر، فیشر، تی تست، آنالیز بقا(کاپلان مایر) و آزمون اندازه گیری مکرر با نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شد.