هدف ازمطالعه: هدف از این مطالعه تعیین اثرات ارتعاش کلی بدن و تمرین درمانی با تمرین درمانی به تنهایی بر روی شاخص های انعطاف پذیری، پرش عمودی، چابکی و درد در ورزشکاران با درد مفصل کشککی رانی می باشد. طراحی: در این مطالعه 24 بیمار مبتلا به سندرم درد کشککی رانی که دارای شرایط ورود به مطالعه باشند انتخاب و بصورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم میشوند. نحوه و محل انجام مطالعه: در این مطالعه اثر ارتعاش کلی بدن و تمرین درمانی قبل و یک ماه بعد از مداخله بر روی شاخصه های پرش عمودی، انعطاف پذیری، چابکی و درد بررسی می شود و محل انجام آن کلینیک هیات پزشکی یزد می باشد؛ همچنین کورسازی بدین گونه میباشد که آزمونگر اطلاعی از مداخله درمانی هر فرد نخواهد داشت. بیماران نیزضمن آگاهی از وجود دو گروه متفاوت، اطلاعی از اینگه جز کدام گروه (درمان یا کنترل) می باشند نخواهند داشت. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: شرایط ورود به مطالعه شامل افراد مبتلا به درد قدام زانو يا درد پشت کشکک، درگیری در یک اندام، ورزش هایی که با جهش و پرش همراه و شرایط عدم ورود شامل سابقه ی دررفتگی یا نیمه دررفتگی کشکک، سابقه جراحی مفاصل ران، زانو یا مچ پا می باشد. گروه‌های مداخله: گروه کنترل تنها تحت تمرین درمانی به مدت 4 هفته و سه بار در هفته قرار گرفته ولی گروه آزمون علاوه بر انجام 4 هفته تمرین درمانی، 3بار در هفته تحت ارتعاش کلی بدن قرار می گیرند. متغیرهای پیامد اصلی: متغیرهای مورد اندازه گیری شامل: انعطاف پذیری، پرش عمودی، چابکی و درد