بر رسی تاثیر برنامه توانمندسازی خانواده- محور برجلوگیری از بستری مجدد بیماران اسکیزوفرنیا

اهداف : تعیین تأثیر برنامه آموزشی الگوی توانمندسازی خانواد- محور بر بستری مجدد بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی طراحی : مطالعه مداخله ای از نوع کار آزمایی بالینی نحوه انجام کار : برای گروه مداخله در 6 جلسه یک ونیم ساعته، هفته ای یک بار برنامه توانمندسازی اجرا می شود. در پایان جلسات ، گروه آزمون مورد ارزشیابی قرار می گیرد. پس از آن برای 6 ماه هر دو گروه مورد و کنترل برای بستری شدن مجدد مورد بررسی قرار می گیرند . شرکت کنندگان : 160 نفر (80 نفر بیماراسکیزوفرن و 80 نفر عضو خانواده) در دو گروه 40 نفره مورد و 40 نفره کنترل شرایط ورود به مطالعه : رضایت برای شرکت درمطالعه ؛ تشخیص اسکیزوفرنیا براساس DSM-IV-TR ؛ نداشتن عقب ماندگی ذهنی ؛ همراه بیمار از مراقبین اصلی بیمار با حد اقل 15 سال سن بوده و با بیمار زندگی کند ؛ بیمار و خانواده قبلا در گروهای آموزشی شرکت نکرده باشند . شرایط خروج از مطالعه : عدم تمایل به ادامه شرکت در جلسات آموزشی ؛ بیمار در طول مطالعه مبتلا به بیماری شدید جسمی شود و نتواند در جلسات شرکت کند . مداخلات : اجرای الگوی توانمند سازی خانواده- محور که شامل 4 مرحله است : 1-گام اول تهدید درک شده 2-گام دوم ارتقاء خود کارآمدی 3-گام سوم مشارکت آموزشی. 4-گام چهارم ارزشیابی مداخله متغیر پیامد اصلی : بستری مجدد تا 6 ماه پس از مداخله

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز ، معاونت توسعه پژوهش و فن آوری