مقایسه تغییرات همودینامیک پروپوفول - فنتانيل با پروپوفول - کتامين در القاء بیهوشی بیماران سیگاری

هدف: هدف از این مطالعه ارزیابی اثرات همودینامیک ناشی از داروهایی است که معمولا در بیهوشی مورد استفاده قرار می گیرند برای ارزیابی این که کدام داروی بیهوشی باعث تغییرات کمتری در افراد سیگاری می گردد. معيار ورود و خروج و جمعيت مورد مطالعه: 64 بیمار سیگاری با ASA I,II وسن 18-60 سال که تحت بيهوشي عمومي قرار ميگيرند وارد مطالعه شدند. بیمارانی که سابقه فشارخون بالا، بیماری های عروق کرونر، تشنج، بیماری های روانی، بیماری های کبد و کلیه، اعتياد، حساسیت به فنتانیل یا کتامین، پروپوفول و آتراکوریوم را ذکر کنند از مطالعه خارج می شوند. روش کار: قبل از القا، همه بیماران سرم رینگر به میزانcc/kg 5 دریافت می کنند. سپس مانیتورینگ نوار قلب، ضربان قلب، پالس اکسیمتری و اندازه گیری فشارخون غیرتهاجمی انجام می شود. در گروه اول ما یک میلی گرم میدازولام , 0.5 mg/kg کتامین و mg/kg 2 پروپوفول با سرعت mg/kg/h 80 تزریق می کنیم. در گروه دوم ما microgr/kg 2 فنتانیل بجای کتامین تزریق می کنیم. بعد از از بین رفتن رفلکس پلکی، آتراکوریوم با دوزmg/kg 5/0 تزریق می گردد. بعد از گذشت 2-3 دقیقه بیماران با لوله تراشه مناسب انتوبه می شوند. بیهوشی با اکسیژن و N2o 50% و انفوزیون پروپوفول به میزان microgr/kg 100 حفظ می شود. پيامدهاي اوليه: علائم حیاتی شامل فشار خون سیستولیک، دیاستولیک و ضربان قلب قبل از القاء، قبل و بعد از انتوباسیون، سپس هر 5 دقيقه تا نیم ساعت اندازه گيري و ثبت می شوند. همچنین لارنگواسپاسم و برونکواسپاسم ارزیابی می شوند.

معاونت پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي مشهد