مقايسه تاثير ورزش¬های هوازی و کششی توام با هوازی بر ميزان خستگی بيماران مولتيپل اسکلروزيس

این مطالعه با هدف مقایسه تاثیر ورزش¬های کششی توام با هوازی وهوازی بر میزان شدت خستگی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس به صورت تصادفی دوسوکور انجام گرفت. اين پژوهش با حضور 80نفر از بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس مراجعه کننده به انجمن ام.اس در شهرتهران بودندکه واجدشرایط (دامنه سني بين45-20 سال داشته ،وجود بيماري در آن ها توسط پزشک صاحب نظر ونتايج تست هاي تشخيصي از قبيل ام.ار.آی در انجمن ام.اس تائيد شده بود، حداقل سواد خواندن ونوشتن را داشتند، توانايي درک مکالمه زبان فارسي داشتند، در مرحله شديد وحاد بيماري نبودند،حدود يکسال از ابتلا به بيماري آن ها گذشته بود (فرصت برای پذیرش بیماری داشته باشند). هيچ گونه بيماري زمينه اي ازقبيل مشکلات ارتويدي، قلبي وتنفسي نداشتند، مقیاس میزان شدت ناتوانی آن ها (Expanded Disability Status Scale )بین5/5-0بود، معيارهاي خروج : شامل کساني که ورزش ها را به هر دليلي به طور مرتب انجام ندادندو در صورتيکه مرحله حاد بيماري پيش آمد و افراد قادر به انجام ورزش نباشند، بود) به روش نمونه گیری آسان مطابق با معیارهای ورود انتخاب و سپس به طور تصادفی به دو گروه (کششی توام با هوازی، هوازی) تخصیص یافتند. ابزارگردآوري داده ها پرسشنامه¬اي شامل 2 بخش بود که بخش اول شامل مشخصات دموگرافيک و اطلاعات مربوط به بيماري و بخش دوم شامل مقياس اندازه گيري خستگي(Fatigue Severity Scale ) بود . ورزش¬ها به مدت 18 جلسه انجام شد و با استفاده از چک لیست انجام ورزش¬ها میزان بکارگیری ورزش هااندازه-گیری می شد و بعد از اجرای برنامه ها میزان شدت خستگی با مقیاس FSS سنجیده شد.بین دوگروه از نظر شدت خستگی قبل از مطالعه اختلاف معنی دار وجود دارد.

دانشگاه علوم پزشکی تهران