بررسی تاثیر عضلانی داروی اندانسترون بر کاهش میزان استفراغ ناشی از مصرف کتامین جهت سدایشن دراطفال

یکی از شایعترین داروی مورد استفاده جهت سدایشن بویژه در کودکان، کتامین است. مهمترین عارضه مصرف کتامین استفراغ است. هدف این مطالعه بررسی اثر اندانسترون بر روی استفراغ ناشی از استفاده کتامین عضلانی جهت سدایشن در اطفال است . کودکان ۶ ماهه تا ۱۰ ساله که به اورژانسهای بیمارستان امام خمینی ره یا شریعتی مراجعه کنند و نیازمند سدیشن جهت انجام پروسیجر باشند، وارد مطالعه خواهند شد و بطور راندوم در یکی از دو گروه کتامین به تنهایی و کتامین + اندانسترون قرار خواهند گرفت. معیار های خروج از مطالعه عبارتند از: سابقه حساسیت شناخته شده به کتامین یا انداسترون، بیماری راه هوایی شناخته شده، سابقه تشنج، فشار خون کنترل نشده، بیماری های همراه با استفراغ از قبل مانند ضربه سر. حجم نمونه ۶۰ بیمار در هر گروه و جمعا ۱۲۰ کودک خواهد بود. گروه اول ۴ میلیگرم کتامین به ازای هرکیلوگرم وزن خود عضلانی دریافت خواهند کرد و گروه دوم علاوه بر این ۰.۱ میلیگرم اندانسترون به ازای هر کیلوگرم وزن بدن (حداکثر ۲ میلیگرم) در همان سرنگ دریافت خواهند کرد. سطح سدیشن، علایم حیاتی بویژه ضربان قلب و اشباع اکسیژن خون شریانی، و عوارض بویژه میزان تهوع و استفراغ طی پروسیجر، در دوره ریکاوری و تا ۴ ساعت پس از پروسیجر ثبت خواهد شد.

دانشگاه علوم پزشکی تهران