تعیین اثر متوتروکسات و پیوگلیتازون و مقایسه آن با تاثیر متوتروکسات تنها در بیماران مبتلا به پسوریازیس پلاکی متوسط تا شدید

هدف از انجام این مطالعه یک سو کور تک مرکزی ارزیابی اثر پیوگلیتازون در درمان پسوریازیس است. بدین منظور تعداد ۴۰ نفر از بیماران مبتلا به پسوریازیس پلاکی که اندیکاسیون درمان سیستمیک را دارند و در طی ۶ ماه گذشته تحت درمان سیستمیک یا فوتوتراپی قرار نگرفته اند وارد مطالعه میشوند. بیماران تحت ارزیابی اولیه قرار میگیرند (معاینه فیزیکی، هیستوری،CBC بیوشیمی خون و ...) وآنهایی که به بیماری کبدی یا کلیوی مبتلا هستند، آنزیم های کبدی بالا دارند یا به هر بیماری سیستمیک عمده دیگری مبتلا هستند وارد مطالعه نخواهند شد. سپس بیماران با روش block randomization به یکی از 2 گروه این مطالعه (پیوگلیتازون+متوترکسات یا متوترکسات تنها) وارد میشوند. در طی مطالعه در صورتی که دچار عوارض جانبی مثل افزایش وزن به علت احتباس آب و الکترولیت، کاهش هموگلوبین، پلاکت یا WBC شوند یا آنزیم های کبدی به بیش از ۲/۵ برابر پایه افزایش یابد از مطالعه خارج خواهند شد. بیماران در فواصل1,2,4,6,10,16 هفته تحت ارزیابی توسط PASI))and severity index psoriasis area و dermatology life quality index (DLQI) قرار میگیرند و در نهایت ۲ گروه از این لحاظ تحت مقایسه و آنالیز آماری قرار میگیرند.

دانشگاه علوم پزشکی تهران