اندازه گیری جابجایی خلفی مولر اول ماگزیلا با استفاده از دستگاه عقب برنده به کمک پیچ های کوچک در بیماران کلاس دو در یک مطالعه قبل و بعد

هدف از این مطالعه ارزیابی حرکات دندانی بعد از دیستالیزاسیون مولرهای اول با استفاده از انکوریج اسکلتال در سه بعد می باشد. نمونه متشکل از 30 بیمار کلاس II مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکی همدان می باشد. بیماران بر اساس رابطه مولری وارد مطالعه می شوند که این رابطه نباید بیشتر از یک کاسپ در هر طرف باشد. هر بیماری که دارای فقدان دندانی یا ترمیم بزرگ یا هر گونه مالفورماسیون کرانیوفاسیال باشد، از مطالعه خارج می شود. پس از تهیه مدارک تشخیصی اولیه شامل قالب گیری و کست های دندانی، یک دندانپزشک تحت بی حسی موضعی دو مینی اسکرو با طول 8 میلی متر و قطر 1.4 میلی متر در ناحیه پالاتال قرار می دهد. اسکروها را در ناحیه بین پرمولر دوم و مولر اول ماگزیلا با استفاده از روش self- tapping قرار می دهد، هر اسکرو حدود 5 تا 6 میلی‌متر درون استخوان آلوئول با زاویه 20 تا 30 درجه نسبت به محور طولی دندان‌های مجاور قرار داده می‌شود. فاصله مینی اسکرو نسبت کرست لثه حدود 6-5 میلی متر می باشد. مینی اسکروها با استفاده از حلقه های الاستیکی متصل به ترانس پالاتال آرچ (TPA) تحت نیروی متوسط 150-200 گرم در هر سمت موازی پلن اکلوزال قرار می گیرند. یک CBCT به منظور ارزیابی موقعیت دقیق اسکروها نسبت به دندان های مجاور و جهت نیرو نسبت به دندان های مولر گرفته خواهد شد. بعد از حرکت دیستالی به موقعیت طبیعی مطلوب قالب گیری جدید جهت ارزیابی نهایی گرفته خواهد شد. فاصله نقطه مرکزی روگای ماگزیلا تا کاسپ مزیوپالاتال مولرهای اول ماگزیلا و فاصله کاسپ مزیوپالاتال مولرهای چپ و راست ماگزیلا به منظور ارزیابی جابجایی مولرهای ماگزیلا در صفحه افقی اندازه گیری می شود.

دانشگاه علوم پزشکی همدان