بررسی تآثیر لیزر دی اکسید کربن در مقاوم سازی سطح مینای اطراف دستگاه ثابت ارتودنسی به دمینرالیزاسیون (کارآزمایی بالینی)

تآثیر مفید لیزر دی اکسید کربن بر افزایش مقاومت سطحی مینا به معدنی زدایی در مطالعات آزمایشگاهی متعددی نشان داده است. هدف مطالعه حاضر بررسی تآثیر لیزردی اکسید کربن بر مقاومت سطحی مینا در یک مطالعه انسانی با کمک یک مدل القای پوسیدگی می باشد. از آنجا که مردم به استفاده از خمیر دندان حاوی فلوراید عادت دارند و این عامل مؤثر مهمی در کنترل پوسیدگی می باشد، در این مطالعه تآثیر لیزر را در کنار استفاده از خمیر دندان حاوی فلوراید بررسی می کنیم. در این مطالعه که در دو نیمه دهان بصورت مجزا انجام می شود، حداقل بیست نفر پذیرفته می شوند. افراد مورد مطالعه افرادی هستند که جهت درمان ارتودنسی بایستی حداقل دو دندان آسیای کوچک را خارج نمایند. دندانهای مورد مطالعه نباید پرکردگی و یا نواقص مینایی داشته باشند. دندان مورد مطالعه تحت تابش لیزر و دندان کنترل فقط تحت تابش نور معمولی قرار می گیرد. در حالیکه بیمار ازروش متداول بهداشت دهان استفاده می کند هر دو دندان در طی سی روز در معرض القای پوسیدگی قرار می گیرند. دندانها پس از خارج شدن از نظر ریز سختی و مینرالیزاسیون سطحی مورد بررسی قرار می گیرند.

دانشگاه علوم پزشکی همدان