مقایسه اثر درمانی آلوپورنیول نسبت به دارونما بر علائم و نشانه های بالینی بیماران دوقطبی مانیک: کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سو کور

اهداف: مقایسه اثر درمانی آلوپورنیول نسبت به دارونما بر علائم بالینی بیماران دوقطبی مانیک. طراحی: کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سو کور. نحوه انجام: بیماران دوقطبی مانیک که در طول مطالعه به بیمارستان روانپزشکی بهاران زاهدان مراجعه نمایند در صورت واجد شرایط بودن وارد مطالعه خواهند شد. شرایط ورود: سن 18 تا 45 سال؛ دوقطبی مانیک؛ نمره YMRS مساوی یا بالاتر از 28. شرایط خروج: حاملگی؛ شيردهي؛ حساسیت به آلوپورینول؛ ناتوانی ذهنی؛ دیابت؛ پرفشاری خون؛ هیپوتیروئیدیسم؛ هایپرتیروئیدیسم؛ تشنج؛ نارسایی کبد؛ نارسایی کلیه. گروه مداخله: درمان روتین بعلاوه آلوپورینول 300 میلی گرم دو بار در روز خوراکی به مدت 4 هفته. گروه کنترل: درمان روتین بعلاوه کپسول دارونما (حاوی سلولوز) دو بار در روز خوراکی به مدت 4 هفته. پیامد اولیه: شدت علائم و نشانه های بالینی با استفاده از پرسشنامه YMRS قبل از مداخله و هفته های اول، دوم، سوم و چهارم بعد از مداخله. روش تصادفی سازی: تخصیص تصادفی بیماران به گروه مداخله و کنترل به روش بلوك هاي تصادفي. روش کورسازی: بیمار از نوع مداخله اطلاعی نخواهد داشت. همچنین پزشک معاینه کننده بیماران از نوع مداخله اطلاعی نخواهد داشت. لذا مطالعه به صورت سه دو کور اجرا خواهد شد.

معاونت تحقيقات و فناوري دانشگاه علوم پزشكي زاهدان