مقایسه اثر ایبوپروفن وریدی، استامینوفن وریدی، و مورفین سولفات وریدی بر درمان درد شکم در بیماران مبتلا به آپاندیسیت: کارآزمایی بالینی تصادفی شده سه سو کور

اهداف: مقایسه اثر ایبوپروفن وریدی، استامینوفن وریدی، و مورفین سولفات وریدی بر درمان درد شکم در بیماران مبتلا به آپاندیسیت. طراحی: کارآزمایی بالینی تصادفی شده سه سو کور. نحوه انجام: بیماران مبتلا به آپاندیسیت که در طول مطالعه به بیمارستان بعثت مراجعه نمایند در صورت واجد شرایط بودن وارد مطالعه خواهند شد. شرایط ورود: سن 18 تا 60 سال؛ آپاندیسیت؛ شروع درد شکم طی 24 ساعت گذشته. شرایط خروج: حاملگی؛ استفاده از داروهای ضد درد طی 6 ساعت گذشته؛ استفاده از آنتی بیوتیک طی 24 ساعت قبل؛ بیماری مزمن شکمی؛ اعتیاد به مواد مخدر؛ سابقه خونریزی گوارشی؛ اختلال انعقادی؛ مصرف داروهایی نظیر وارفارین، لیتیوم، فروزماید یا ACEI. گروه مداخله 1: انفوزیون وریدی ایبوپروفن 10 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم بعلاوه 100 میلی لیتر نرمال سالین طی 30 دقیقه. گروه مداخله 2: انفوزیون وریدی مورفین سولفات 0.1 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم بعلاوه 100 میلی لیتر نرمال سالین طی 30 دقیقه. گروه مداخله 3: انفوزیون وریدی استامینوفن 10 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم بعلاوه 100 میلی لیتر نرمال سالین طی 30 دقیقه. پیامد اولیه: (الف) بررسی شدت درد قبل از مداخله و 15، 30 و 60 دقیقه بعد از مداخله با استفاده از مقیاس آنالوگ بصری (VAS)؛ (ب) بررسی تهوع و استفراغ قبل از مداخله و 15، 30 و 60 دقیقه بعد از مداخله با گرفتن شرح حال. روش تصادفی سازی: تخصیص تصادفی بیماران به گروه مداخله و کنترل به روش بلوك هاي تصادفي. روش کورسازی: بیمار از نوع مداخله اطلاعی نخواهد داشت. همچنین پزشک معاینه کننده بیماران از نوع مداخله اطلاعی نخواهد داشت. تحلیل کننده دادهها از نوع مداخله اطلاعی نخواهد داشت. لذا مطالعه به صورت سه سو کور اجرا خواهد شد.

معاونت تحقيقات و فناوري دانشگاه علوم پزشكي همدان