مقایسه اثربخشی و عوارض کانولای بینی با جریان بالا نسبت به فشار مثبت مداوم راه هوایی از طریق بینی بعد از درمان با سورفاکتانت در نوزادان مبتلا به سندرم دیسترس تنفسی: کارآزمایی بالینی تصادفی شده

اهداف: مقایسه اثربخشی و عوارض کانولای بینی با جریان بالا نسبت به فشار مثبت مداوم راه هوایی از طریق بینی بعد از درمان با سورفاکتانت در نوزادان مبتلا به سندرم دیسترس تنفسی. طراحی: کارآزمایی بالینی تصادفی شده. نحوه انجام: نوزادان مبتلا به سندرم دیسترس تنفسی که در طول مطالعه به بیمارستان فاطمیه مراجعه نمایند در صورت واجد شرایط بودن وارد مطالعه خواهند شد. شرایط ورود: سن 28 تا 36 هفته؛ نوزاد نارس؛ مبتلا به سندرم دیسترس تنفسی؛ بستری در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان در 24 ساعت اول بعد از تولد. شرایط خروج: متولد شده در سایر بیمارستانها. گروه مداخله: درمان با سورفاکتانت به مقدار به 200 میلی گرم به ازای هر کیلو گرم به مدت هفته بعلاوه فشار مثبت مداوم راه هوایی از طریق ماسک بینی با فشار 4 سانتی متر آب و FIO2 برابر با 40 درصد به مدت هفته. گروه کنترل: درمان با سورفاکتانت به مقدار به 200 میلی گرم به ازای هر کیلو گرم به مدت هفته بعلاوه اکسیژن گرم و مرطوب از طریق کانولای بینی دو طرفه با فشار حداقل 2 لیتر در دقیقه به مدت یک هفته. پیامد اولیه: بررسی نیاز به لوله گذاری 72 ساعت بعد از درمان با معاینه بالینی. پیامد ثانویه: (الف) تعداد روزهای نیاز به حمایت تنفسی 72 ساعت بعد از درمان بر اساس معاینه بالینی؛ (ب) مدت زمان بستری 72 ساعت بعد از درمان بر اساس پرونده پزشکی. روش تصادفی سازی: تخصیص تصادفی بیماران به گروههای مداخله و کنترل به صورت قرعه کشی. روش کورسازی: امکانپذیر نیست.

معاونت تحقيقات و فناوري دانشگاه علوم پزشكي همدان