مقایسه اثر درمانی دگزامتازون، متوکلوپرامید، کتورولاک وکلرپرومازین بر علائم بالینی بیماران مبتلا به سردرد حاد میگرن: کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سو کور

اهداف: مقایسه اثر درمانی دگزامتازون، متوکلوپرامید، کتورولاک وکلرپرومازین بر علائم بالینی بیماران مبتلا به میگرن حاد طراحی: کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سو کور. نحوه انجام: بیماران مبتلا به سردرد حاد میگرن که در طول مطالعه به بیمارستان سینا مراجعه نمایند در صورت واجد شرایط بودن وارد مطالعه خواهند شد. شرایط ورود: سردرد حاد میگرن؛ شدت درد حداقل 4 بر اساس مقیاس آنالوگ دیداری. شرایط خروج: شیردهی؛ بارداری؛ فشارخون بالا؛ نارسایی کلیه؛ بیماری قلبی؛ بیماری تنفسی؛ نارسایی کبدی؛ صرع؛ بدخیمی؛ عفونت و التهاب حاد؛ زخم معده؛ ناهنجاریهای عصبی؛ استفاده از داروهای سرکوبگر سیستم ایمنی؛ استفاده از ارگوتامین در 8 ساعت گذشته؛ استفاده از آرامبخش در 4 ساعت گذشته. گروه مداخله: (الف) متوکلوپرامید 10 میلی گرم انفوزیون وریدی طی 15 دقیقه یک بار؛ (ب) دگزامتازون 8 میلی گرمی انفوزیون وریدی طی 15 دقیقه یک بار؛ (ج) کتورولاک 30 میلی گرمی انفوزیون وریدی طی 15 دقیقه یک بار؛ (د) کلرپرومازین 25 میلی گرمی انفوزیون وریدی طی 15 دقیقه یک بار. پیامد اولیه: شدت سر درد قبل از مداخله و یک ساعت و 24 ساعت بعد از مداخله با استفاده از مقیاس آنالوگ دیداری. پیامد ثانویه: عوارض جانبی داروها یک ساعت و 24 ساعت بعد از مداخله با گرفتن شرح حال. روش تصادفی سازی: تخصیص تصادفی بیماران به گروه مداخله و کنترل به روش بلوك هاي تصادفي چهار تایی. روش کورسازی: بیمار از نوع مداخله اطلاعی نخواهد داشت. همچنین پزشک معاینه کننده بیماران از نوع مداخله اطلاعی نخواهد داشت. لذا مطالعه به صورت دو سو کور اجرا خواهد شد.

معاونت تحقيقات و فناوري دانشگاه علوم پزشكي همدان