مقایسه اثربخشی الکتروشوک با و بدون والپروات سدیم بر عملکرد شناختی و پاسخ به درمان در بیماران مبتلا به اختلال خلقی دوقطبی فاز مانیا: کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سو کور

اهداف: تعيين اثر الکتروشوک با و بدون والپروات سدیم بر عملکرد شناختی و ویژگیهای تشنج در بیماران مبتلا به اختلال خلقی دوقطبی فاز مانیا. طراحی: کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سو کور. نحوه انجام: بیماران مبتلا به اختلال خلقی دوقطبی فاز مانیا که در طول مطالعه به بیمارستان بهاران زاهدان مراجعه نمایند در صورت واجد شرایط بودن وارد مطالعه خواهند شد. شرایط ورود: ابتلا به بیماری دوقطبی فاز مانیا؛ اندیکاسیون شوک درمانی. شرایط خروج: ابتلا به سایر اختلالات روانپزشکی؛ کنترا اندیکاسیون الکترو شوک؛ سوء مصرف مواد؛ مصرف داروهای ضد تشنج غیر از سدیم والپروات. گروه مداخله: درمان با الکتروشوک سه بار در هفته به مدت حداقل دو هفته بعلاوه قرص سدیم والپروات 200 میلی گرم 3 بار در روز به مدت یک ماه. گروه کنترل: درمان با الکتروشوک سه بار در هفته به مدت حداقل دو هفته بعلاوه قرص پلاسبو 3 بار در روز به مدت یک ماه. پیامد اولیه: (الف) تعیین نمره عملکرد شناختی با استفاده از پرسشنامه MMSE قبل و یک ماه بعد از درمان؛ (ب) تعیین شدت مانیای با استفاده از پرسشنامه YMRS قبل و یک ماه بعد از درمان. پیامد ثانویه: ندارد. روش تصادفی سازی: تخصیص تصادفی بیماران به گروه مداخله و کنترل به روش بلوك هاي تصادفي چهار تایی. روش کورسازی: بیمار از نوع مداخله اطلاعی نخواهد داشت. همچنین پزشک معاینه کننده بیماران از نوع مداخله اطلاعی نخواهد داشت. لذا مطالعه به صورت دو سو کور اجرا خواهد شد.

معاونت تحقيقات و فناوري دانشگاه علوم پزشكي زاهدان