تأثیر درمان موضعی پسوریازیس با پماد فلوئوسینول 0.125 درصد و لوسیون بتامتازون 0.05 درصد بر سطح اینترلوکین 17 در بیماران پسوریازیسی: کارآزمایی بالینی قبل و بعد

اهداف: تعيين اثر درمان موضعی پسوریازیس با پماد فلوئوسینول 0.125 درصد و لوسیون بتامتازون 0.05 درصد بر سطح اینترلوکین 17 در بیماران پسوریازیسی. طراحی: کارآزمایی بالینی قبل و بعد. نحوه انجام: بیماران مبتلا به پسوریازیس که در طول مطالعه به بیمارستان فرشچیان مراجعه نمایند در صورت واجد شرایط بودن وارد مطالعه خواهند شد. شرایط ورود: دارای ضایعات پسوریاتیک. شرایط خروج: (الف) حاملگی و شير دهي؛ (ب) مصرف کورتیکواستروئید در سه ماه گذشته بصورت موضعی و سیستمیک؛ (ج) سابقه بیماری اتوایمون و التهابي. گروه مداخله: درمان موضعی با پماد فلوئوسینول 0.125 درصد برای ضایعات تنه و اندام ها و لوسیون بتامتازون 0.05 درصد برای ضایعات اسکالپ شبی یکبار به مدت یک ماه. گروه کنترل: گروه کنترل وجود ندارد و مقایسه گروه مورد به صورت قبل و بعد از مداخله صورت می گیرد. پیامد اولیه: اندازه گیری سطح اینترلوکین 17 قبل از درمان و 4 هفته بعد از درمان به روش آزمایشگاهی. پیامد ثانویه: ندارد. روش تصادفی سازی: مطالعه قبل و بعد و بدون تصادفی سازی است. روش کورسازی: امکانپذیر نیست.

معاونت تحقيقات و فناوري دانشگاه علوم پزشكي همدان