تأثیر تری پاراتید، الندرونات، و زولیدرونیک اسید در درمان استئوپروز ثانویه: کارآزمایی بالینی تصادفی شده

اهداف: تعيين اثر سینوپار، الندرونات، و زولیدرونیک اسید در درمان استئوپروز ثانویه. طراحی: کارآزمایی بالینی تصادفی شده. نحوه انجام: بیماران مبتلا به استئوپروز ثانویه که در طول مطالعه به بیمارستان شهید بهشتی مراجعه نمایند در صورت واجد شرایط بودن وارد مطالعه خواهند شد. شرایط ورود: (الف) استئوپوروز ثانویه؛ (ب) T-score کمتر از 5/2- در مهرهای کمری یا گردن فمور. شرایط خروج: (الف) استئوپوروز اولیه؛ (ب) مصرف پردنیزولون بیشتر از 3 ماه؛ (ج) بیماری روماتولوژیک؛ (د) بدخیمی؛ (ه) هیپوتیروییدی؛ (و) نارسایی کلیه؛ (ز) سابقه جراحی غده پاراتیرویید. گروه مداخله 1: تری پاراتید 20 میکروگرم روزانه تزریق زیرجلدی به مدت یک سال. گروه مداخله 2: الندرونات 70 میلی گرم هفتگی به صورت خوراکی به مدت یک سال. گروه مداخله 3: زولیدرونیک اسید 4 میلی گرم تزریق زیرجلدی در ابتدای درمان و شش ماه بعد. گروه کنترل: ندارد. پیامد اولیه: بررسی دانسیته استخوانی قبل از درمان و یک سال بعد به روش Dual X-ray Absorptiometry. پیامد ثانویه: بررسی دانسیته استخوانی قبل از درمان و یک سال بعد با استفاده از T-score. روش تصادفی سازی: تخصیص تصادفی بیماران به گروههای مداخله و کنترل به صورت یک در میان. روش کورسازی: بدون کورسازی.

معاونت تحقيقات و فناوري دانشگاه علوم پزشكي همدان