تاثیر امگا-3 نسبت به دارونما بر بهبود وضعیت بالینی و پاراکلینیک بیماران مبتلا به صرع مقاوم به درمان: مطالعه کارازمایی بالینی تصادفی سه سو کور

اهداف: تعيين اثر امگا-3 نسبت به دارونما بر بهبود وضعیت بالینی و پاراکلینیک بیماران مبتلا به صرع مقاوم به درمان. طراحی: کارآزمایی بالینی تصادفی شده سه سو کور. نحوه انجام: بیماران مبتلا به صرع مقاوم به درمان که در طول مطالعه به بیمارستان فرشچیان مراجعه نمایند در صورت واجد شرایط بودن وارد مطالعه خواهند شد. شرایط ورود: (الف) سن 18 تا 55 سال؛ (ب) ابتلا به صرع مقاوم به درمان. شرایط خروج: (الف) حاملگی و شير دهي؛ (ب) بیماری های زمینه ای شامل بیماری های کبدی، بيماري هاي کلیوی، عفونت فعال، بیماری ریوی، دیابت، پرفشارخون، دمانس، و عقب ماندگی ذهنی؛ (ج) صرع کاتامنیال. گروه مداخله: درمان روتین بعلاوه یک قرص 1000 میلی گرمی امگا-3 دو بار در روز به مدت 4 ماه. گروه کنترل: درمان روتین بعلاوه یک قرص دارونما دو بار در روز بصورت خوراکی به مدت 4 ماه . پیامد اولیه : اندازه گیری تواتر حملات صرع قبل از درمان و هر ماه به مدت 4 ماه با گرفتن شرح حال. پیامد ثانویه: (الف) اندازه گیری سطح سرمی اینترلوکین-6 قبل از درمان و 4 ماه بعد با انجام آزمایش؛ (ب) اندازه گیری سطح سرمی TNF-α قبل از درمان و 4 ماه بعد با انجام آزمایش ؛ (ج) تغییرات نوار مغز قبل از درمان و 4 ماه بعد با گرفتن نوار مغزی. روش تصادفی سازی: تخصیص تصادفی بیماران به گروه مداخله و کنترل به روش بلوك هاي تصادفي شش تایی. روش کورسازی: بیمار از نوع مداخله اطلاعی نخواهد داشت. همچنین پزشک معاینه کننده بیماران از نوع مداخله اطلاعی نخواهد داشت. تحلیل کننده دادهها از نوع مداخله اطلاعی نخواهد داشت. لذا مطالعه به صورت سه سو کور اجرا خواهد شد.

معاونت تحقيقات و فناوري دانشگاه علوم پزشكي همدان