تأثیر عامل محرک کلونی گرانولوسیت سیستمیک نسبت به دارونما بر لانه گزینی در زنان نازا: کارآزمایی بالینی تصادفی شده یک سو کور

اهداف: تعيين اثر عامل محرک کلونی گرانولوسیت سیستمیک نسبت به دارونما بر لانه گزینی در زنان نازا. طراحی: کارآزمایی بالینی تصادفی شده یک سو کور. نحوه انجام: زنان نازا که در طول مطالعه به بیمارستان فاطمیه مراجعه نمایند در صورت واجد شرایط بودن وارد مطالعه خواهند شد. شرایط ورود: (الف) نابارور بودن؛ (ب) سن 20 تا 40 سال. شرایط خروج: (الف) ممنوعیت حاملگی؛ (ب) ناباروری ثانویه به بیماری زمینه ای؛ (ج) ناربروی به دلیل همسر؛ (د) پاسخ ضعیف به گنادوپروتین. گروه مداخله: تزریق عامل محرک کلونی گرانولوسیت 300 واحد به صورت داخل عضلانی در عضله دلتویید در روز اول و 48 ساعت بعد. گروه کنترل: تزریق نرمال سالین به صورت داخل عضلانی در عضله دلتویید در روز اول و 48 ساعت بعد. پیامد اولیه: بررسی تشکیل ساک حاملگی با سونوگرافی ترانس واژینال 3 هفته بعد از مداخله. پیامد ثانویه: بررسی سطح بتا گنادوتروپین جفتی انسان 10 روز بعد از درمان به روش آزمایشگاهی. روش تصادفی سازی: تخصیص تصادفی بیماران به گروههای مداخله و کنترل به صورت یک در میان. روش کورسازی: بیمار از نوع مداخله اطلاعی نخواهد داشت، ولی پزشک معاینه کننده بیماران از نوع مداخله مطلع خواهد بود. لذا مطالعه به صورت یک سو کور اجرا خواهد شد.

معاونت تحقيقات و فناوري دانشگاه علوم پزشكي همدان