تأثیر تزریق داخل رحمی گونادوتروپین جفتی انسان نسبت به عدم تزریق بر افزایش لانه گزینی در خانم های بارور شده به‌ روش لقاح آزمایشگاهی: کارآزمایی بالینی تصادفی شده

اهداف: تعيين اثر تزریق داخل رحمی گونادوتروپین جفتی انسان نسبت به عدم تزریق بر افزایش لانه گزینی در خانم های بارور شده به‌ روش لقاح آزمایشگاهی طراحی: کارآزمایی بالینی تصادفی شده. نحوه انجام: خانم های بارور شده به‌ روش لقاح آزمایشگاهی که در طول مطالعه به بیمارستان فاطمیه مراجعه نمایند در صورت واجد شرایط بودن وارد مطالعه خواهند شد. شرایط ورود: سن 18 تا 40 سال؛ علت ناباروری جنس مذکر باشد. شرایط خروج: استفاده از قرص ضدبارداری خوراکی یا هرگونه فراورده هورمونی قبل از از لقاح آزمایشگاهی؛ آزوسپرمی؛ داشتن میوم رحم یا سابقه میومکتومی؛ اندومتریوزیس. گروه مداخله: تزریق داخل رحمی گونادوتروپین جفتی انسان 500 واحد به صورت تک دوز. گروه کنترل: بدون تزریق. پیامد اولیه: (الف) بررسی بارداری دو هفته بعد از مداخله با استفاده از آزمون بارداری؛ (ب) بررسی ساک حاملگی سه هفته بعد از مداخله با استفاده سونوگرافی. پیامد ثانویه: بررسی سقط قبل از هفته 20 بارداری با گرفتن شرح حال. روش تصادفی سازی: تخصیص تصادفی بیماران به گروههای مداخله و کنترل به صورت یک در میان. روش کورسازی: بدون کورسازی.

معاونت تحقيقات و فناوري دانشگاه علوم پزشكي همدان