تأثیر آموزش مهارتهای ارتباطی کارکنان نسبت به عدم آموزش بر میزان رضایتمندی از رفتار کارکنان در بيماران مبتلا به اختلالات ژنیکولوژیک: کارآزمایی بالینی تصادفی شده

اهداف: تعيين اثر آموزش مهارتهای ارتباطی کارکنان نسبت به عدم آموزش بر میزان رضایتمندی بيماران مبتلا به اختلالات ژنیکولوژیک. طراحی: کارآزمایی بالینی تصادفی شده. نحوه انجام: هشتاد و چهار نفر از پرسنل شاغل در بیمارستان فاطمیه در صورت واجد شرابط بودن وارد مطالعه خواهند شد. شرایط خروج: (الف) عدم رضایت جهت شرکت در مطالعه؛ (ب) پرسنل غیر رسمی (دانشحو باشد). شرایط خروج: دانشجو باشند. گروه مداخله: آموزش مهارتهای ارتباطی به صورت هفته ای یک جلسه یک ساعته به مدت یک ماه. گروه کنترل: عدم آموزش. پیامد اولیه: (الف) بررسی مهارتهای ارتباطی قبل و یک ماه بعد از مداخله با استفاده از پرسشنامه بارتون؛ (ب) رضایتمندی بیماران قبل و یک ماه بعد از مداخله با استفاده از پرسشنامه. پیامد ثانویه: ندارد. روش تصادفی سازی: تخصیص تصادفی بیماران به گروههای مداخله و کنترل به صورت یک در میان. روش کورسازی: امکانپذیر نیست.

معاونت تحقيقات و فناوري دانشگاه علوم پزشكي همدان