تأثیر درمان با نیستاتین نسبت به قبل از درمان بر مقادير بزاقي IL-10 و TNF-αدر بیماران مبتلا به دنچر استوماتیت: کارآزمایی بالینی قبل و بعد

اهداف: تعيين اثر درمان با نیستاتین نسبت به قبل از درمان بر مقادير بزاقي IL-10 و TNF-αدر بیماران مبتلا به دنچر استوماتیت طراحی: کارآزمایی بالینی قبل و بعد. نحوه انجام: بیماران مبتلا به دنچر استوماتیت که در طول مطالعه به دانشکده دندانپزشکی مراجعه نمایند در صورت واجد شرابط بودن وارد مطالعه خواهند شد. شرایط ورود: بیماران بدون دندان دارای دنچر کامل. شرایط خروج: (الف) ابتلا به دیابت ملیتوس؛ (ب) ابتلا به نقص سیستم ایمنی؛ (ج) سابقه مصرف آنتی بیوتیک، داروهای سرکوب کننده ایمنی, رادیوتراپی، استروئید، یا داروهای ضد قارچ؛ (د) ابتلای همزمان با سایر ضايعات دهاني نظیر ژنژيويت و پريودنتيت. گروه مداخله: درمان با قرص نیستاتین 100000 واحد 3 بار در روز به مدت 14 روز. گروه کنترل: نسبت به قبل از مداخله. پیامد اولیه: (الف) اندازه گیری سطح بزاقي IL-10 قبل از درمان و 14 روز بعد از درمان؛ (ب) اندازه گیری سطح بزاقي TNF-αقبل از درمان و 14 روز بعد از درمان پیامد ثانویه: ندارد.

معاونت تحقيقات و فناوري دانشگاه علوم پزشكي همدان