تاثير برنامه منزل كاردرماني نسبت به عدم کاردرمانی بر رشد مهارت هاي حركتي درشت و ظريف كودكان مبتلا به فلج مغزي: کارآزمایی بالینی تصادفی شده یک سو کور

اهداف: تعيين اثر برنامه منزل كاردرماني نسبت به عدم کاردرمانی بر رشد مهارت هاي حركتي درشت و ظريف كودكان مبتلا به فلج مغزي. طراحی: کارآزمایی بالینی تصادفی شده یک سو کور. نحوه انجام: كودكان مبتلا به فلج مغزي که در طول مطالعه به مراكز كاردرماني وابسته به دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي مراجعه نمایند در صورت واجد شرابط بودن وارد مطالعه خواهند شد. شرایط ورود: (الف) سن 5 تا 10 سال؛ (ب) ابتلا به فلج مغزی؛ (ج) نمره 3 تا 5 در سامانه GMFCS؛ (د) مادر كودك دارای توانايي خواندن و نوشتن باشد؛ (ح) مادر كودك وظيفه مراقبت از فرد معلول ديگري را به طور همزمان بر عهده نداشته باشد. شرایط خروج: (الف) كودك در طول دوره مطالعه تحت عمل جراحي قرار بگیرد و يا سم بوتاكس دریافت کند؛ (ب) داشتن معلوليت هاي چندگانه مانند نابينايي، ناشنوايي، در رفتگي مادرزادي مفصل ران، و تشنج مقاوم به درمان. گروه مداخله: یک جلسه آموزشی دو ساعته برای مراقبینی که مراقبت از کودکان را برعهده دارند بعلاوه دریافت مراقبتهای روتین. گروه کنترل: فقط دریافت مراقبتهای روتین. پیامد اولیه: (الف) بررسی مهارت هاي ظريف با استفاده از آزمون برونينكز اوزرتسكي قبل و 3 ماه بعد از مداخله؛ (ب) بررسی عملكرد حركتي درشت با استفاده از آزمون عملكرد حركتي درشت (GMFM) قبل و 3 ماه بعد از مداخله. پیامد ثانویه: ندارد.

معاونت تحقيقات و فناوري دانشگاه علوم پزشكي همدان