تأثیر پرامي پكسول نسبت به عدم درمان در بيماران ميگرني مبتلا به سندرم پاي بي قرار: کارآزمایی بالینی قبل و بعد

اهداف: تعيين اثر پرامي پكسول نسبت به عدم درمان در بيماران ميگرني مبتلا به سندرم پاي بي قرار. طراحی: کارآزمایی بالینی قبل و بعد. نحوه انجام: بیماران مبتلا به میگرن که در طول مطالعه به بیمارستان فرشچیان همدان مراجعه نمایند در صورت واجد شرابط بودن وارد مطالعه خواهند شد. شرایط ورود: (الف) تواتر سر درد حداقل 4 بار در ماه؛ (ب) سردرد باعث اختلال عملكرد شود. شرایط خروج: (الف) حاملگی و شير دهي؛ (ب) منع مصرف پرامي پكسول نداشته باشد. گروه مداخله: درمان خوراکی با قرص پرامي پكسول با دوز 18 ميلي گرم (يک چهارم قرص) يک بار در روز و افزایش تدریجی دارو تا حداکثر يک قرص هر شب به مدت 3 ماه. گروه کنترل: نسبت به قبل از مداخله. پیامد اولیه: بررسی تواتر سر درد در ماه اول، دوم و سوم بعد از درمان با استفاده از پرسشنامه. پیامد ثانویه: (الف) بررسی تهوع و استفراغ در ماه اول، دوم و سوم بعد از درمان با استفاده از پرسشنامه؛ (ب) بررسی بیخوابی در ماه اول، دوم و سوم بعد از درمان با استفاده از پرسشنامه؛ (ج) بررسی گیجی در ماه اول، دوم و سوم بعد از درمان با استفاده از پرسشنامه.

معاونت تحقيقات و فناوري دانشگاه علوم پزشكي همدان