تاثیر آموزش رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت نسبت به عدم آموزش بر کیفیت زندگی بیماران همودیالیزی: کارآزمایی بالینی تصادفی شده قبل و بعد

اهداف: تعيين اثر آموزش رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت نسبت به عدم آموزش بر کیفیت زندگی بیماران همودیالیزی. طراحی: کارآزمایی بالینی تصادفی شده قبل و بعد. نحوه انجام: بیماران همودیالیزی که در طول مطالعه به بیمارستان شهید بهشتی و بعثت همدان مراجعه نمایند در صورت واجد شرابط بودن وارد مطالعه خواهند شد. معیارهای ورود: (الف) داشتن سابقه همودیالیز حداقل 6 ماه؛ (ب) عدم ابتلا به سایر بیماری های مزمن شامل فشار خون بالا، دیابت، و بدخیمی ها؛ (ج) سن بالای 18 سال و کمتر از 60 سال؛ (د) توانایی برقراری ارتباط کلامی و عدم ابتلا به مشکلات روانی یا ناتوانی عملکردی؛ (ه) داشتن حداقل سواد دوره کامل ابتدایی؛ (و) انجام همودیالیز 2 تا 3 بار در هفته. معیار های خروج: (الف) انتقال به مرکز دیگر و عدم ادامه درمان به دلیل فوت بیمار و یا دلایل پزشکی؛ (ب) شرکت همزمان در پژوهش مشابه. مداخله: دریافت کتابچه آموزشی رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت بعلاوه آموزش رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت شش جلسه آموزشی 30 دقیقه ای در سه هفته متوالی به صورت چهره به چهره. مقایسه: فقط دریافت کتابچه آموزشی رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت. پیامد اولیه: بررسی کیفیت زندگی بیماران دیالیزی با استفاده از پرسشنامه استاندارد کیفیت زندگی فرانس و پاورس قبل از مداخله و 3 ماه بعد. پیامد ثانویه: ندارد.

معاونت تحقيقات و فناوري دانشگاه علوم پزشكي همدان