تأثیر عامل محرک کلنی گرانولوسیت نسبت به دارونما بر لانه گزینی در بیماران بیماران نازا تحت درمان فناوری کمک باروری: کارآزمایی بالینی تصادفی شده

اهداف: تعیین اثر عامل محرک کلنی گرانولوسیت نسبت به دارونما بر لانه گزینی در بیماران بیماران نازا تحت درمان فناوری کمک باروری طراحی: کارآزمایی بالینی تصادفی شده نحوه انجام: كليه زنان نابارور واجد شرایط که زمان مطالعه به مركز تحقيقات ناباروري بيمارستان فاطميه همدان مراجعه نمایند. معیارهای ورود: (الف) نابارور؛ (ب) سن 20 تا 40 سال؛ (ج) داشتن عامل مشخص نظیر آندومتریوزیس، میوما، یا سندرم آشرمن. معیار های خروج: (الف) ابتلا به آنمی سیکل سل، نارسایی کلیه، عفونت ریوی فوقانی یا تحتانی، نوتروپنی، یا بدخیمی؛ (ب) ممنوعیت بارداری؛ (ج) پاسخ ضعیف. مداخله: تزریق 300 واحد بین المللی GCSF به صورت تک دوز ترانس واژینال 2 یا 5 روز قبل از انتقال جنین بعلاوع قرص ضدبارداری 21 روز بعلاوه 50 میکروگرم آگونیست GNRH در روز سوم سیکل به صورت تک دوز 300 تا 450 واحد بین المللی FSH یا HMG در روزچهارده سیکل تک دوز. مقایسه: قرص ضدبارداری 21 روز بعلاوه 50 میکروگرم آگونیست GNRH در روز سوم سیکل به صورت تک دوز 300 تا 450 واحد بین المللی FSH یا HMG در روزچهارده سیکل تک دوز. پیامد اولیه: تشخیص ساک حاملگی و رویت جنین با سونوگرافی ترانس واژینال روز 24 بعد از انتقال جنین. پیامد ثانویه: ندارد.

معاونت تحقيقات و فناوري دانشگاه علوم پزشكي همدان