اثربخشی طرحواره‌درمانی بر کیفیت زندگی و بهزیستی روان‌شناختی زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (ام اس)

تعیین اثربخشی طرحوارهدرمانی بر کیفیت زندگی و بهزیستی روانشناختی زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (ام اس) خواهد بود.

این مطالعه به صورت کارآزمایی نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری همراه با گروه کنترل اجرا خواهد شد؛ تخصیص به گروهها به صورت تصادفی ساده و با نسبت ۱ به ۱ صورت خواهد گرفت.

این مطالعه در کلینیک تخصصی روانپزشکی و اعصاب و روان امام علی (ع)، زنجان، در سال۱۴۰۵ اجرا خواهد شد. نمونه گیری به روش در دسترس انجام خواهد شد؛ افراد به طور تصادفی به دو گروه گمارده خواهند شد؛ ابتدا پیش آزمون گرفته خواهد شد؛ سپس گروه آزمایش ۱۵ جلسه مداخله دریافت خواهد کرد؛ پس از پایان جلسات، پس آزمون و دو ماه بعد نیز آزمون پیگیری اجرا خواهد شد.

ورود: زنانی که مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس با تشخیص تاییدشده توسط پزشک متخصص باشند؛ سن بین ۲۰ تا ۶۰ سال داشته باشند؛ رضایت آگاهانه بدهند؛ حداقل تحصیلات دبیرستان داشته باشند؛ درمان دارویی برای اماس دریافت کنند؛ همزمان رواندرمانی دیگری دریافت نکنند. عدم ورود: افرادی که به اختلال روانپزشکی حاد یا مزمن مبتلا باشند؛ بیش از دو جلسه از درمان غیبت کنند.

گروه آزمایش: ۱۵ جلسه هفتگی ۹۰ دقیقه ای طرحواره درمانی گروهی بر اساس پروتکل یانگ دریافت خواهند کرد. گروه کنترل: هیچ مداخله ای دریافت نخواهند کرد؛ مداخله پس از پایان پژوهش به این گروه نیز ارائه خواهد شد.

کیفیت زندگی (با پرسشنامه MSQOL-54) و بهزیستی روانشناختی (با فرم کوتاه ۱۸ سؤالی مقیاس ریف) در سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری سنجیده خواهند شد

پس از تعیین حجم نمونه، ۳۰ شرکت‌کننده به‌صورت تصادفی ساده و با استفاده از قرعه‌کشی به دو گروه مساوی آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) تخصیص خواهند یافت.

به‌منظور حفظ محرمانگی اطلاعات شرکت‌کنندگان و مطابق با رضایت‌نامه آگاهانه‌ای که تنها استفاده از داده‌ها را برای اهداف پژوهشی این مطالعه مجاز دانسته است، برنامه‌ای برای انتشار داده‌های فردی شرکت‌کنندگان وجود ندارد. نتایج تحلیل‌ها به‌صورت گروهی گزارش خواهد شد.