مقایسه اثر بخشی ترانزامیک اسید موضعی با تامپون قدامی بینی در بیماران مراجعه کننده با خونریزی قدامی بینی که تحت درمان با داروهای ضد پلاکتی از جمله اسپرین و پلاویکس می باشند

اثر بخشی ترانزامیک اسید موضعی در کنترل خونریزی قدامی بینی در مطالعات قبلی مورد ارزیابی قرار گرفته است. این کارازمایی بالینی تصادفی شده چند مرکزی یک سویه کور در بیماران مبتلا به خونریزی قدامی بینی و سابقه مصرف داروهای ضد پلاکت از جمله اسپرین و پلاویکس که در حد فاصل مهر ماه 1394 تا فروردین 1395 به بخش اورژانس بیمارستانهای سینا و شریعتی مراجعه میکنند انجام خواهد شد. معیارهای خروج: بیماران ترومایی؛ تاریخچه مصرف داروهای ضد انعقادی؛ اختلال خونریزی دهنده ارثی؛ هموفیلی ها؛ اختلالات پلاکتی ارثی؛ عدم رضایت شرکت در مطالعه؛ بیماران با رگ خونریزی دهنده اشکار؛ بیماران مبتلا به اختلالات عملکرد کلیه؛ هر بیماری که INR>1.5 داشته باشد، می باشد. در گروه مداخله یک فتیله پنبه ای به طول 15 سانتیمتر که با ترانزامیک اسید اغشته شده مورد استفاده قرار می گیرد. فتیله در حفره قدامی بینی قرار داده شده و هر 5 دقیقه توقف خونریزی مورد ارزیابی قرار می گیرد. همچنین عود خونریزی در حد فاصل 24 ساعت و یک هفته مورد ارزیابی قرار می گیرد. همچنین زمان ترخیص بیمار از بخش اورژانس مورد ارزیابی قرار می گیرد. در گروه دوم ( کنترل ) جهت کنترل خونریزی از روش رایج استفاده می شود که عبارتست از استفاده از شرینک و سپس تامپون قدامی بینی. تمام متغیرهای ذکر شده در گروه مداخله در این بیماران مورد ارزیابی قرار می گیرد. در صورت عدم کنترل خونریزی در گروه ترانزامیک اسید از روش معمول جهت کنترل خونریزی استفاده می گردد. در نهایت رضایت بیمار از روش درمانی مورد استفاده با معیار نمره دهی عددی مورد ارزیابی قرار می گیرد.

دانشگاه علوم پزشکی تهران، دانشکده پزشکی