مقایسه اثر داروی تیوپنتال و میدازولام درایجاد آرام بخشی برای جااندازی دررفتگی شانه در بیماران مراجعه کننده به اورژانس بیمارستانهای امام خمینی و شریعتی

هدف: مقایسه اثر داروی تیوپنتال و میدازولام درایجاد آرام بخشی برای جااندازی دررفتگی شانه در بیماران مراجعه کننده به اورژانس بیمارستانهای امام خمینی و شریعتی. معیار های ورود به مطالعه: کلیه بیماران که شرح حال و گرافی آنها منطبق بر دررفتگی شانه باشد وارد مطالعه میشوند. معیار های کلی خروج از مطالعه شامل عدم رضایت جهت شرکت در مطالعه، حساسیت دارویی و وجود شکستگی همزمان می باشد. جامعه مطالعه: جمعیت مورد هدف بیماران مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان های امام خمینی و شریعتی شهر تهران به علت دررفتگی شانه. حجم نمونه: 60 بیمار. مداخلات: مطالعه کارآزمایی بالینی دو سو کور بوده و بیماران به صورت تصافی در گروه مداخله یا کنترل قرار می گیرند. : در بیماران طبق روش تصادفی ازدو گروه دارویی میدازولام ( mg/kg0.05 - 0.1 ( - فنتانیل (microgr/kg 1-2) به عنوان گروه کنترل و تیوپنتال ( mg/kg1-2 ( – فنتانیل(microgr/kg 1-2) به عنوان گروه مداخله استفاده میشود . زمان مداخله: در حد فاصل 31/5/1393 لغایت 1/10/1393 کلیه بیماران مراجعه کننده وارد طرح می شوند. زمان ریکاوری و زمان از هوش رفتن بیماربر حسب ثانیه ثبت میشود. میزان شلی عضلانی، تعداد دفعات تلاش برای جااندازی، رضایت پزشک و بیمار از کارو راحتی کارو میزان درد بیمارقبل و بعد از انجام جااندازی براساس معیارهای ارزیابی در بررسی می شود

دانشگاه علوم پزشکی تهران