مقایسه اثر ترانکزامیک اسید موضعی و روش معمول کنترل اپیستاکسی با تامپون قدامی بینی در کنترل خونریزی در بیماران مراجعه کننده با خونریزی قدامی بینی

شصت درصد جامعه حداقل یکبار پیستاکسی را تجربه می نمایند. شایعترین مدل خونریزی از بینی از ناحیه قدامی بینی میباشد. ترانکزامیک اسید بصورت سیستمیک در کنترل خونریزی بینی در بیماران مبتلا به تلانژکتازی خونریزی دهنده ارثی مورد استفاده قرار گرفته است. این مطالعه تصادفي، دوسويه كور و تك مركزي بر روی بیماران مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان امام رضا با شکایت اپیستاکسی از بهمن ماه 90 لغایت خرداد 91 صورت میگیرد. معیارهای خروج از مطالعه عبارتند از بیماران مبتلا به ترومای متعدد، شوک، عدم رضایت بیمار، INR بیشتر از 5/1. در نهایت 200 نفر در هریک از گروههای ترانزامیک اسید و کنترل بعنوان حجم نمونه وارد میشوند. بیماران بر حسب قرار گرفتن در هر گروه از مطالعه تحت درمان متفاوت قرار میگیرند. در گروه ترانکزامیک اسید از فتیله پنبه ای آغشته به ترانکزامیک اسید استفاده میشود. سپس فتیله داخل حفره فدامی بینی قرار داده میشود. در فواصل 5 دقیقه ای کنترل خونریزی مورد ارزیابی قرار گرفته و زمان کنترل خونریزی ثبت میشود. همچنین عود خونریزی در 24 ساعت و یک هفته اول مورد ارزیابی قرار میگیرد. زمان ترخیص بیمار از بخش اورژانس نیز ثبت میشود. در گروه دوم جهت کنترل خونریزی از روش معمول یعنیshrinkage و تامپون قدامی بینی استفاده شده و کلیه متغیرهای ذکر شده در مورد گروه اول مورد ارزیابی قرار می گیرد. در صورت عدم کنترل خونریزی در گروه ترانکزامیک اسید از روش معمول جهت کنترل خونریزی استفاده میشود. نهایتا با استفاده از سیستم امتیاز دهی 10 عددی میزان رضایتمندی از روش درمانی بکار رفته بررسی میگردد.

دانشگاه علوم پزشکی تبریز