مقایسه بین نتایج درمانی حاصل کشش بافت نرم به همراه زد-پلاستی در مقابل زد-پلاستی به تنهایی به دنبال گرافت پوستی در بیماران با فلکشن کونتراکچر مزمن مفاصل بین انگشتی به علت اسیب تروماتیک سایشی

هدف مطالعه : کنتراکپر در مفاصل بین انگشتی دستها از مشکلات شایع و بحث برانگیز درمانی در اسیبهای دست است. روشهای متعدد به منظور کشش بافت نرم در دهه های گذشته طراحی شده است. قاب پنج ضلعی که آخرین روش ارای شده در سال 2009 میباشد که روشی موثر در درمان کنتراکچر مفاصل دست میباشد. جمعيت مورد مطالعه و حجم نمونه: در این مطالعه ، در بیماران مبتلا به فلکشن کونتراکچر مزمن مفاصل بین انگشتی ناشی از تروما در دو گروه هریک شامل 20 بیمار به دو روش تحت درمان جراحی قرار میگیرند. معيار های اصلي ورود و خروج : بیماران دارای اسکار مزمن ناشی از تروما روی انگشتان به مدت بیش از 6 ماه پس از تروما به همراه سابقه درمان ناموفق طبی در 6 ماه گذشته بررسی میشوند. بیماران با سابقه آسیب عضلانی یا استخوانی انگشتان ، التهاب حاد ، اختلال حسی یا حرکتی یا عروقی از مطالعه خارج میشوند. مداخله مورد مطالعه: درگروه اول، کشش بافت نرم با استفاده از قاب پنج ضلعی به دنبال زد-پلاستی در درمان کنتراکچر مزمن مفاصل بین انگشتی پروگزیمال و دیستال و در گروه دوم درمان زد-پلاستی به تنهایی انجام میشود. پيامد هاي اوليه: پس از جراحی میزان فلکسیون کنتراکچر و محدوده حرکت مفاصل بین انگشتی بررسی میشود.

دانشگاه علوم پزشکی تهران