اثربخشی آموزش خودمراقبتی روانشناختی بر تاب‌اوری، کنترل خشم و سلامت روان در دانشجویان

تعیین اثربخشی آموزش خودمراقبتی روانشناختی بر تاب‌اوری، کنترل خشم و سلامت روان در دانشجویان

این مطالعه یک پژوهش نیمه‌آزمایشی، دو گروه موازی و دوسویه‌کور است که بر روی ۳۰ دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایذه (۱۵ نفر در گروه آزمایش و ۱۵ نفر در گروه کنترل) انجام می‌شود. تخصیص نمونه‌ها به روش تصادفی ساده با استفاده از تابع RAND در نرم‌افزار اکسل انجام می‌گیرد؛ ابتدا به هر شرکت‌کننده یک کد شناسایی منحصر‌به‌فرد اختصاص داده شده و سپس با استفاده از تابع RAND برای هر فرد یک عدد تصادفی تولید می‌شود. شرکت‌کنندگان بر اساس اعداد تصادفی تولیدشده مرتب شده و در نهایت ۱۵ نفر اول در گروه آزمایش و ۱۵ نفر بعدی در گروه کنترل قرار می‌گیرند.

در این پژوهش از روش تحقیق آزمایشی میدانی و از نوع طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون گسترده استفاده خواهد شد. پژوهش در دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایذه انجام می‌شود. تمام شرکت‌کننده‌ها و مجریان مداخله (آموزش خودمراقبتی روانشناختی) و ارزیابی‌کننده‌ها که داده‌ها را تفسیر می‌کنند و همه اطلاعات محرمانه و برای شرکت‌کننده‌ها اسم اختصاری در نظر گرفته می‌شود.

شرایط ورود حداقل 19 و حداکثر 45 سال سن داشته باشند دانشجوی دانشگاه آزاد واحد ایذه باشند رضایت جهت شرکت در پژوهش داشته باشند شرایط عدم ورود داشتن بیماری جسمی که در روند درمان اختلال ایجاد کند مصرف داروهای روانپزشکی

گروه مداخله: مداخله مبتنی بر آموزش خودمراقبتی روانشناختی بر اساس پروتکل اورنگ و همکاران (1403) در 10 جلسه 60 دقیقه‌ای، هفته‌ای یک جلسه به‌صورت گروهی اجرا می‌شود. گروه کنترل: هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نمی‌کنند.

تاب‌اوری؛ کنترل خشم؛ سلامت روان.

در این پژوهش از روش تصادفی‌سازی ساده برای تخصیص شرکت‌کنندگان به دو گروه آزمایش و کنترل استفاده می‌شود. واحد تصادفی‌سازی در این مطالعه، دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایذه و واجد شرایط ورود به پژوهش هستند. ابتدا فهرست کامل افراد داوطلب که بر اساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب شده‌اند، تهیه می‌شود. سپس به هر شرکت‌کننده یک کد شناسایی عددی منحصر‌به‌فرد اختصاص داده می‌شود. این کدها در نرم‌افزار Random Number Generator وارد شده و برای هر فرد یک عدد تصادفی تولید می‌گردد. پس از تولید این اعداد، شرکت‌کنندگان بر اساس مقدار عدد تصادفی به ترتیب صعودی مرتب می‌شوند. سپس تخصیص افراد به دو گروه صورت می‌گیرد؛ به‌صورت متوالی، 15 نفر اول فهرست به گروه آزمایش و 15 نفر بعدی به گروه کنترل اختصاص می‌یابند. با این روش، ترتیب ورود به مطالعه و شناخت پژوهشگر از شرکت‌کنندگان هیچ نقشی در تعیین گروه نخواهد داشت. جهت پنهان‌سازی تخصیص، فردی که مسئول ورود داده‌ها و انجام فرآیند تصادفی‌سازی در نرم‌افزار است، از مجریان مداخله (آموزش خودمراقبتی) و ارزیابان پژوهش مستقل خواهد بود و امکان آگاهی از روند اجرای جلسات یا تغییر در تخصیص افراد را نخواهد داشت. همچنین کدهای شناسایی شرکت‌کنندگان به‌صورت محرمانه و جدا از سایر اطلاعات فردی آنان نگهداری می‌شود. بنابراین، امکان پیش‌بینی گروه تخصیص‌یافته برای هر شرکت‌کننده پیش از انجام فرآیند تصادفی‌سازی وجود نخواهد داشت.

به‌منظور کنترل سوگیری و ارتقای روایی درونی پژوهش، این مطالعه با پروتکل دوسوکور طراحی شده است؛ بدین‌صورت که مجریان مداخله (آموزش خودمراقبتی روانشناختی)، ارزیاب پیامد و تحلیل‌گر داده از نحوه تخصیص دانشجویان به گروه‌های آزمایش و کنترل بی‌اطلاع نگه داشته خواهند شد. در این فرآیند، ارزیاب پیامد در تمامی مراحل پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری، بدون آگاهی از گروه تخصیصی شرکت‌کنندگان، نسبت به جمع‌آوری داده‌ها اقدام می‌نماید تا از سوگیری در سنجش جلوگیری شود؛ همچنین، تمامی داده‌های خام با کدهای ناشناس (مانند گروه ۱ و ۲) در اختیار تحلیل‌گر آماری قرار خواهد گرفت و ماهیت واقعی گروه‌ها تا پایان فرآیند تحلیل داده‌ها فاش نخواهد شد. تمامی مراحل تخصیص توسط یک فرد مستقل از تیم پژوهشی انجام می‌گیرد و رمزگشایی کدهای تخصیص تنها پس از تکمیل نهایی تحلیل‌های آماری صورت می‌پذیرد.

داده های شرکت کننده ها کاملا محرمانه است و قصد انتشار آنها را ندارم.