بررسی اثربخشی گاز انتونوکس در کاهش درد، اضطراب و اسپاسم شریان رادیال طی آنژیوگرافی کرونری از مسیر رادیال: یک کارآزمایی تصادفی ، یک سوکور

بررسی اثربخشی گاز انتونوکس در کاهش درد، اضطراب و اسپاسم شریان رادیال طی آنژیوگرافی کرونری از مسیر رادیال

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، یک سویه کور ، تصادفی شده، فاز 3 برروی 118بیمار که در دو گروه 59 نفره قرار داده خواهد شد. برای تصادفی سازی به منظور جلوگیری از اختلال در روند روتین واحد آنژیوگرافی و کاهش سردرگمی پرسنل، تخصیص دارو به صورت زمان محور انجام میشود.

محل انجام: بخش انژیوگرافی بیمارستان هاجر شهرکرد در ابتدا :دادن توضیحات لازم، اندازه گیری و ثبت وضعیت پایه بیمار قبل از ورود به اتاق کاتتر بیماران در تمام طول پروسیجر تحت مانیتورینگ استاندارد قرار میگیرند. قبل از شروع پروسیجر، برای بیمار ماسک تعبیه میشود(گاز انتونوکس /گاز اکسیژن)و پروسیجر آغاز میشود.در پایان پروسیجر، مصرف Entonox قطع شده و بیمار طی چند دقیقه، به سطح هوشیاری کامل برمیگردد و فورا میزان درد دست بیمار و میزان اضطراب و رضایت بیمار نسبت به کل تجربه آنژیوگرافی اندازه گیری میشود. روش کورسازی: یک سوکور (کسانی که کور شده اند:شرکت کنندگان )

معیارهای ورود بیمار پایدار و غیر اورژانسی رضایت آگاهانه کتبی معیارهای خروج موارد منع مصرف Entonox سابقه واکنش به N2O کاهش سطح هوشیاری

در گروه کنترل، اکسیژن استاندارد اتاق کاتتر به صورت مداوم و با جریان ثابت ۳ تا ۵ لیتر در دقیقه از طریق ماسک ساده به بیماران داده میشود. در گروه مداخله ، ماسک حاوی مخلوط از پیش آماده و با نسبت ثابت ۵۰:۵۰ Entonox میباشد که از طریق سیستم تحویل دهنده استاندارد و مجهز به Valve Demand، در اختیار بیمار قرار داده میشود.

کاهش ریسک اسپاسم رادیال یا علائم وازواگال ؛ پایداری همودینامیک ؛ سرعت بازگشت عملکرد

به منظور جلوگیری از اختلال در روند روتین واحد آنژیوگرافی و کاهش سردرگمی پرسنل، تخصیص دارو به صورت زمان محور انجام میشود؛ به طوری که در روزهای از پیش تعیین شده، تمامی بیماران واجد شرایط یک داروی مشخص را دریافت میکنند (به عنوان مثال: بیماران روز یکشنبه از ماسک ساده اکسیژن و بیماران روز سه شنبه از ماسک انتونکس). این تخصیص برای کل دوره مطالعه ثابت بوده و نسبت بیماران در دو گروه برابر از نظر تعداد جلسات در نظر گرفته میشود.

در این مطالعه به منظور کاهش سوگیری، از روش کورسازی یک سوکور استفاده خواهد شد. بدین صورت که شرکت کنندگان از نوع مداخله دریافتی (گاز انتونوکس /گاز اکسیژن) آگاه نخواهند بود، در حالیکه پژوهشگران از تخصیص افراد به گروه های مختلف اطلاع دارند. تخصیص نمونه ها به گروهها به صورت تصادفی انجام شده و مداخلات به گونه ای ارائه میشوند که از نظر ظاهر و نحوه مصرف برای شرکت کنندگان قابل تمایز نباشند. این روش با هدف کاهش اثرات روانی و سوگیری پاسخ شرکت کنندگان و افزایش اعتبار نتایج مطالعه به کار گرفته میشود.