بررسی اثر ال-کارنیتین برمیزان نفروپاتی ناشی از رادیوکنتراست بعد از آنژیوپلاستی عروق کرونر

هدف از این کارآزمایی بالینی تصادفی بررسی اثرات ال-کارنیتین بر میزان نفروپاتی ناشی از رادیوکنتراست بعد از آنژیوپلاستی عروق کرونر است. نارسایی حاد کلیوی در جراحی قلب و آنژیوگرافی عروق کرنر یکی از مشکلات اصلی بوجود آمده برای بیماران است. مرگ و میر بر اساس شدت نارسایی از ۳تا ٩ برابر بیشتر است. مکانیسم هایی که برای بروز نارسایی حاد کلیوی ذکر شده شامل توکسین های آندوژن و اگزوژن˛فاکتورهای متابولیک˛ایسکمی و پرفیوژن مجدد˛فعالیت نوروهورمونال˛التهاب و استرس اکسیداتیو است. در مطالعات مختلف مشخص شده که NGAL ادرار سریع تر افزایش پیدا می کند و بیشترین حساسیت و درستی را بین بیومارکرهای دیگر کلیوی داراست. با توجه به شرایط ایسکمیک و همچنین استرس اکسیداتیو بوجود آمده ال-کارنیتین بتواند با اثرات آنتی اکسیدانی و همچنین بهبود سیرکولاسیون از میزان بروز نارسایی حاد کلیوی جلوگیری کند.جمعیت مورد مطالعه شامل بیماران مبتلا به بیماری ایسکمیک قلب که در بررسی های آنژیوگرافی درگیری عروق کرونر بالاتر از ٥٠٪ داشته و کاندید کاندید آنژیوپلاستی عروق کرنر انتخابی شده اند است.بیماران با آنفارکتوس میوکارد همراه با افزایش قطعه اس-تی و یا زیر ۱۸سال و مشکلات همراه دیگر مانند سرطان یا اختلالات کبدی و کلیوی از مطالعه خارج می شوند. ۳۲۰ بیمار که بطور تصادفی در ۲ گروه ۱۶۰ نفری قرار می گیرند انتخاب شدند. به گروه اول بیماران ۳ گرم ال-کارنیتین (۱ گرم هر ۸ ساعت) از روز قبل کاتتریزاسیون تجویز و تا ۲ روز بعد آن ادامه می یابد. گروه بعدی هم دارویی دریافت نمی کنند نمونه خونی بیماران جمع آوری می شود. برای اندازه گیری کارکرد کلیوی سطح NGAL ادرار در هر دو گروه به صورت پایه و ۱۲ ساعت بعد از کاتتریزاسیون اندازه گیری می شود. همچنین کراتینین سرم و میزان فیلتراسیون گلومرولی در پایه و ۴۸ ساعت بعد از کاتتریزاسیون اندازه گیری می شود.

دانشگاه علوم پزشکی تهران