بررسي اثر N – استيل سيستئين بر روي بيومارکرهاي ریمودلینگ تاخیری و پارامترهاي اکوکارديوگرافي بيماران متعاقب انفارکتوس حاد قلبي

هدف از انجام مطالعه بررسی اثر داروی ان استیل سیستئین بر روی بیومارکرهای ریمودلینگ تاخیری و یافته های اکو کاردیوگرافی به دنبال انفارکتوس حاد میوکارد می باشد. روش طراحي مطالعه به صورت يک کارآزمايي باليني خواهد بود که بر روي دو گروه 50 نفري از بيماران زن و مرد به دنبال انفارکتوس حاد میوکارد انجام خواهد شد. بيماراني وارد مطالعه مي شوند که به دنبال انفارکتوس حاد میوکارد، روش درمان در آنها مداخله اوليه از طريق عروق کرونر باشد. بنابراین کلیه بیماران کاندید دریافت ترومبولیتیک از مطالعه کنار گذاشته می شوند. روش کار بدين صورت خواهد بود که يک گروه از اين بيماران به عنوان شاهد در نظر گرفته خواهند شد و به گروه ديگر NAC با دوز 100 mg/kg و سپس mg/kg/hr10 به مدت 12 ساعت تجويز مي گردد. بيومارکر دخيل در فرايند ریمودلینگ يعني ماتریکس متالوپروتئیناز-9 در بدو مراجعه و پس از يک ماه مورد اندازه گيري قرار ميگيرد. بررسي هاي اکوکارديوگرافي به منظور تشخيص ریمودلیگ تاخیری در بدو مراجعه و پس از يک ماه انجام مي گيرد.نتايج حاصل از دو گروه به منظور ارزيابي تأثير ان استیل سیستئین بر روي ریمودلینگ مورد مقايسه قرار خواهند گرفت.

دانشگاه علوم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران