تعیین اثر اعمال فشار روی دهانه ی بینی توسّط دماغ گیر با اعمال فشار توسّط گاز بر روی کنترل خونریزی در بیماران مراجعه کننده به اورژانس با شکایت اپیستاکسی

هدف مطالعه: تعیین اثر اعمال فشار روی دهانه ی بینی توسّط دماغ گیر با اعمال فشار توسّط گاز بر روی کنترل خونریزی در بیماران مراجعه کننده به اورژانس با شکایت اپیستاکسی طراحي انجام مطالعه: تصادفي، یک سويه كور، ، دو مركزي، مرحله یک كارآزمايي جمعيت مورد مطالعه: تمامی بیماران مراجعه کننده به اورژانس با شکایت اپیستاکسی معيارهاي ورود بیمار با شکایت اپیستاکسی مراجعه کرده باشد. و حتماً باید در زمان انجام مطالعه خونریزی فعّال داشته باشد. سن بالای 16 سال داشته باشد. اپیستاکسی از نوع قدَامی باشد. معيارهاي خروج خونریزی ناشی از تروما یا اعمال جرّاحی. مصرف داروهای آنتی کوآگولانت یا وجود اختلالات خونریزی دهنده در بیمار (پلاکت کمتر از 100000، هموفیلی، INR بیشتر از 5/1، بدخیمی های خونی) مداخله جهت کنترل خونریزی در 6 ماه اخیر (کوتر، تامپون، تجویز داروی موضعی). اپیستاکسی خلفی. ناپایداری همودینامیک. عفونت فعّال مجاری تنفّسی فوقانی. همراهی یک شکایت مهم دیگر (مثلاً درد قفسه سینه). عدم رضایت بیمار به مشارکت در مطالعه. انحراف تیغه ی بینی حجم نمونه 60نفر مداخله: استفاده از دماغ گیر (گروه مداخله) فشار گاز توسط دو انگشت اوّل و دوّم دست غالب (گروه شاهد)، بعد از 15 دقیقه وضعیّت اپیستاکسی بیمار ارزیابی می گردد. پيامد: خونریزی قطع شده است. بعد از پاک کردن داخل بینی با دستمال کاغذی لکّه ی خون روی آن مشاهده گردد. خونریزی در حدّ تراوش بدون جریان واضح خون. ادامه ی جریان خون امّا به نسبت کمتر از زمان مراجعه. خونریزی بدون هیچ تغییری نسبت به زمان مراجعه.

دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد