اثربخشی آموزش معنویت درمانی بر تحمل پریشانی، انعطاف پذیری کنشی و استرس زناشویی در زوجین متعارض

تعیین اثربخشی آموزش معنویت درمانی بر تحمل پریشانی، انعطاف پذیری کنشی و استرس زناشویی در زوجین متعارض

این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده، دو گروه موازی و دو سویه کور است که در فاز ۲ بر روی ۳۰ زوج (۱۵ زوج در هر گروه) انجام می‌شود. تخصیص نمونه‌ها به روش تصادفی ساده با استفاده از تابع RAND در نرم‌افزار اکسل انجام می‌گیرد؛ ابتدا هر زوج کد شناسایی دریافت و بر اساس عدد تصادفی مرتب شده، به دو گروه ۱۵ زوجی تقسیم می‌شوند.

این پژوهش در مراکز مشاوره شهر اهواز بر روی زوجین دارای تعارضات زناشویی انجام می‌شود. پس از اخذ رضایت آگاهانه، زوجین به صورت تصادفی ساده در دو گروه مداخله و کنترل قرار می‌گیرند. گروه مداخله معنویت‌درمانی و گروه کنترل خدمات معمول را دریافت می‌کند. داده‌ها در پیش‌آزمون و پس‌آزمون جمع‌آوری می‌شوند. مطالعه به صورت دو سویه کور است و ارزیابان، مراقبان بالینی و تحلیل‌گر داده‌ها از تخصیص گروه‌ها آگاه نخواهند بود.

شرایط ورود: حداقل 25 و حداکثر 45 سال داشته باشند حداقل 2 سال از زندگی مشترکشان گذشته باشد دارای تعارض زناشویی باشند حداقل مدرک تحصیلی دیپلم داشته باشند شرایط عدم ورود: داشتن اختلالات روانی و مصرف داروهای روانپزشکی داشتن مشکلات جسمانی که در روند مداخله خلل ایجاد کند

گروه مداخله: آموزش معنویت‌درمانی بر اساس الگوی سعلبی‌فرد و همکاران (1401) در هشت جلسه ۹۰ دقیقه‌ای اجرا می‌شود و با تمرکز بر خودآگاهی، رشد معنوی، تنظیم هیجانات، پذیرش، نیایش و بخشش، به ارتقای آرامش روانی و بهبود روابط بین‌فردی می‌پردازد. گروه کنترل: هیچ مداخله ای دریافت نمی کنند.

تحمل پریشانی؛ انعطاف پذیری کنشی؛ استرس زناشویی

در این پژوهش از روش تصادفی سازی ساده برای تخصیص شرکت‌کنندگان به دو گروه آزمایش و کنترل استفاده شده است. واحد تصادفی‌سازی در این مطالعه، زوجین مراجعه‌کننده به مرکز مشاوره هستند. ابتدا فهرست کامل زوجین متقاضی که براساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب شده‌اند، تهیه می‌شود. سپس به هر زوج یک کد شناسایی عددی منحصر به فرد اختصاص داده می‌شود. این کدها در نرم‌افزار Random Number Generator وارد شده و برای هر زوج یک عدد تصادفی تولید می‌گردد. پس از تولید این اعداد، زوجین بر اساس مقدار عدد تصادفی به ترتیب صعودی مرتب می‌شوند. سپس تخصیص افراد به دو گروه صورت می‌گیرد؛ به صورت متوالی، ۱۵ زوج اول فهرست به گروه آزمایش اختصاص می‌یابند و ۱۵ زوج بعدی به گروه کنترل. با این روش، ترتیب ورود به مطالعه و شناخت پژوهشگر از شرکت‌کنندگان هیچ نقشی در انتخاب گروه نخواهد داشت. جهت پنهان‌سازی تخصیص، فردی که مسئول ورود داده‌ها در نرم‌افزار است، از افراد اجرایی عملیات بالینی مستقل است و نمی‌تواند از روند تخصیص آگاه باشد یا آن را تغییر دهد. همچنین کدهای شناسایی به صورت محرمانه و جدا از سایر اطلاعات شرکت‌کنندگان نگهداری می‌شوند. بنابراین، امکان پیش‌بینی گروه تخصیص یافته برای هر زوج پیش از انجام فرآیند تصادفی‌سازی وجود ندارد.

در این پژوهش برای کورسازی ارزیابی‌کنندگان پیامد که مسئول جمع‌آوری و نمره‌گذاری پرسشنامه‌ها هستند از تخصیص زوجین به گروه آزمایش یا کنترل آگاهی ندارند. همچنین مراقب بالینی و فرد مسئول تحلیل داده‌ها نیز نسبت به تخصیص گروه‌ها کور نگه داشته شده‌اند. داده‌ها با استفاده از کدهای شناسایی عددی ثبت و تحلیل می‌شوند و اطلاعات مربوط به گروه‌بندی شرکت‌کنندگان در اختیار تحلیل‌گر داده قرار نمی‌گیرد. بدین ترتیب تلاش شده است تا احتمال سوگیری در فرایند ارزیابی پیامدها و تحلیل آماری به حداقل برسد.

داده های شرکت کننده ها کاملا محرمانه است و قصد انتشار آنها را ندارم.