تأثیر تمرینات اسپرت‌متریک ویژه فوتبال بر حس عمقی زانو، کینماتیک اندام تحتانی و کنترل مهاری در فوتبالیست‌های دارای والگوس پویای زانو

بررسی تأثیر تمرینات اسپرت‌متریک ویژه فوتبال بر حس عمقی زانو، کینماتیک اندام تحتانی حین فرود تک‌پا و کنترل مهاری در فوتبالیست‌های دارای والگوس پویای زانو

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه‌های موازی، یک‌ سو کور، تصادفی شده

مطالعه در محیط کنترل‌شده آزمایشگاه توانبخشی ورزشی دانشگاه بوعلی سینا همدان توسط متخصصین این رشته گرفته خواهد شد و سپس مداخله و تمرینات در سالن ورزشی این دانشگاه صورت خواهد گرفت. پس از غربالگری اولیه و تأیید وجود والگوس پویای زانو، شرکت‌کنندگان به‌صورت تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل تقسیم می‌شوند. در مرحله پیش‌آزمون، حس عمقی زانو، کینماتیک اندام تحتانی حین فرود تک‌پا و کنترل مهاری اندازه‌گیری خواهد شد. سپس گروه مداخله به مدت ۶ هفته تحت تمرینات اسپرت‌متریک ویژه فوتبال قرار می‌گیرد، در حالی که گروه کنترل به فعالیت‌های معمول خود ادامه می‌دهد. پس از پایان دوره مداخله، ارزیابی‌های پس‌آزمون با شرایط مشابه پیش‌آزمون انجام خواهد شد. این مطالعه به‌صورت تک‌سوکور انجام می‌شود و ارزیاب مسئول جمع‌آوری داده‌ها از تخصیص گروهی شرکت‌کنندگان آگاهی نخواهد داشت.

فوتبالیست‌های مرد ۱۸ تا ۲۵ سال دارای حداقل دو سال سابقه فعالیت منظم در فوتبال، مبتلا به والگوس پویای زانو بر اساس آزمون اسکات بالای سر، بدون سابقه آسیب حاد یا مزمن اندام تحتانی در شش ماه گذشته و بدون سابقه جراحی زانو، لگن یا مچ پا در ۱۲ ماه گذشته که رضایت آگاهانه برای شرکت در پژوهش را ارائه دهند.

گروه تمرینات اسپرت‌متریک ، گروه کنترل

حس عمقی زانو، کینماتیک اندام تحتانی، کنترل مهاری

شرکت‌کنندگان پس از ارزیابی اولیه، با استفاده از تصادفی‌سازی ساده و به کمک نرم‌افزار Random Number Generator به‌صورت تصادفی و با نسبت 1:1 به دو گروه تجربی و کنترل تخصیص یافتند. واحد تصادفی‌سازی فرد بود و هیچ‌گونه لایه‌بندی انجام نشد. توالی تصادفی توسط نرم‌افزار تولید شد و پنهان‌سازی تخصیص انجام نشد.

این مطالعه به‌صورت تک‌سوکور انجام خواهد شد. ارزیاب مسئول جمع‌آوری داده‌ها و انجام آزمون‌های پیش‌آزمون و پس‌آزمون از تخصیص شرکت‌کنندگان به گروه‌های مداخله و کنترل آگاهی نخواهد داشت. به منظور کاهش سوگیری ارزیابی، کدگذاری شرکت‌کنندگان به گونه‌ای انجام می‌شود که ارزیاب نتواند گروه تخصیص‌یافته هر آزمودنی را تشخیص دهد.