بررسی تاثیر نامه نگاری بر تاب آوری و رشد پس از سانحه مادران دارای نوزادان نارس بستری در بخش مراقبت ویژه نوزادان

تعیین و مقایسه سطح تاب‌آوری و رشد پس از سانحه ، قبل، بلافاصله بعد و چهار هفته بعد از نامه نگاری در گروه مداخله و کنترل

تصادفی سازی با کمک بلوک اعداد تصادفی ، دو آللی و سایز 4 انجام می شود. روش محاسبه حجم نمونه و تعداد آن: بر اساس مطالعات قبلی , بر آن شدیم در هر گروه 30 نفر را مقایسه کنیم.

بیمارستان ولیعصر، بخش مراقبت ویژه نوزادان.گروه مداخله از روز سوم تا دهم بستری، مداخله نامه‌نویسی را دریافت می‌کند و گروه کنترل مراقبت روتین دریافت می‌کند. در روز دهم پرسشنامه‌ها مجدداً تکمیل می‌شوند. کورسازی: تحلیل‌گر از تخصیص گروهی افراد بی‌اطلاع است.

معیار های ورود : مادران دارای سواد خواندن و نوشتن به زبان فارسی یا توانایی برقراری ارتباط ، تمایل به شرکت در مطالعه و امضای رضایت‌نامه آگاهانه ،اولین بستری نوزاد ، مادر دارای نوزاد زودرس با سن حاملگی 34 هفته و یا کوچکتر معیار‌های عدم ورود به مطالعه: ابتلا مادر به بیماری افسردگی پاتولوژیک و یا سابقه مشکلات روانپزشکی طبق خوداظهاری ،عدم مشارکت مادر در مداخلات دیگر همزمان

گروه مداخله: در روز دوم بستری، دفترچه‌ای شخصی‌سازی‌شده در اختیار مادران قرار گرفته و مادران از روز سوم تا دهم، به مدت ۸ روز، روزانه در محیطی آرام برای فرزند خود نامه می‌نویسند.سپس پرسشنامه‌ها مجدداً تکمیل می‌شوند. گروه کنترل: مراقبت روتین دریافت می‌کنند.

تاب‌آوری مادران که با استفاده از نسخه 10 سؤالی مقیاس تاب‌آوری کانر–دیویدسون اندازه‌گیری خواهد شد. رشد پس از سانحه مادران که با استفاده از پرسشنامه رشد پس از سانحه تدسکی و کالهون اندازه‌گیری خواهد شد.

در این مطالعه، از روش تصادفی‌سازی بلوکی برای تخصیص شرکت‌کنندگان به گروه‌های مداخله و کنترل استفاده خواهد شد. نمونه‌ها به‌صورت در دسترس از مرکز مطالعه انتخاب شده و سپس به منظور کاهش سوگیری و تضمین تعادل در تعداد افراد هر گروه، تصادفی‌سازی بلوکی انجام می‌شود. بلوک‌هایی با اندازه ثابت (مانند بلوک‌های 4 ) تشکیل می‌شوند و ترتیب تخصیص در هر بلوک به‌صورت تصادفی با استفاده از جدول اعداد تصادفی تعیین می‌گردد. در مرحله اول، شرکت‌کنندگان به گروه کنترل تخصیص داده می‌شوند و پس از تکمیل این گروه، تصادفی‌سازی برای گروه مداخله انجام خواهد شد.