بررسی اثر تکارتراپی بر میزان درد، ناتوانی عملکردی و ضخامت عضله اکستانسور کارپی رادیالیس برویس در بیماران با سندرم آرنج تنیس بازان: یک کارازمایی شاهددار تصادفی شده

مقایسه اثر گرمای خازنی و مقاومتی علاوه بر فیزیوتراپی عمومی بر میزان درد ، عملکرد و ضخامت عضله کوتاه زند اعلائی بازکننده مچ بیماران با سندرم آرنج تنیس بازان

یک کارآزمایی بالینی تصادفی، دو سویه کور و پنهان با 22 بیمار

بیماران بر اساس تشخیص ارتوپد به کلینیک فیزیوتراپی بیمارستان دکتر حشمت مراجعه میکنند، .پس از اخذ رضایت نامه ی آگاهانه، تمامی نمونه ها در پیش آزمون شرکت میکنند تا متغیرهای تحقیق مورد بررسی قرار گیرد.در انتها، بیماران بطور تصادفی به روش تصادفی سازی با بلوک به 2 گروه کنترل، مداخله تقسیم میشوند. بیماران و ارزیابی کننده از تخصیص گروه بی اطلاع هستند.کورسازی با پاکت شفاف انجام خواهد گرفت.هر دو گروه طبق پروتکل درمان خود، 3بار در هفته به مدت 10 جلسه فیزیوتراپی دریافت میکنند.تمام گروه‌ها فیزیوتراپی عمومی شامل دستگاه تحریک الکتریکی و تمرین درمانی دریافت میکنند.گروه مطالعه گرمای عمقی واقعی و گروه کنترل گرمای عمقی شم دریافت میکند.در پایان متغیرهای تحقیق مجددا ارزیابی میشوند.

شرط ورود: بیماران بالای ۲۰ سال مبتلا به سندرم آرنج تنیس‌بازان با تشخیص ارتوپد مثبت شدن تست کوزن معیارهای عدم ورود: تزریق در ناحیه درگیر و رادیکولوپاتی گردنی

گروه کنترل: فیزیوتراپی رایج و تمرین درمانی ( برنامه تمرینی و کششی مبتنی بر اختلال، درمان دستی مبتنی بر اختلال با استفاده از تکنیک مولیگان ، ماساژ فریکشن عرضی عمیق) و گرمای عمقی (بصورت شم) دریافت می‌کند. گروه مداخله: علاوه بر فیزیوتراپی رایج، از گرمادرمانی عمقی با مد خازن و فرکانس 900 کیلوهرتز به مدت ده جلسه استفاده می‌شود.

میزان درد، میزان ناتوانی عملکردی و ضخامت عضله کوتاه زند اعلائی بازکننده مچ

پس از ارزیابی های اولیه، بیماران به دو گروه درمان و کنترل به روش بلوکهای تصادفی تقسیم می شوند. تصادفی سازی از طریق وبسایت Randomization.com انجام خواهد گرفت. در این روش، با توجه به دو گروه مداخله (A) و کنترل (B) 6 بلوک 4تایی تعیین خواهد شد. سپس هر یک از توالی ها بر روی یک کارت ثبت و درون پاکت نامه جاگذاری میشود. به ترتیب ورود بیماران ، پاکت نامه ها باز شده و گروه تخصیص یافته آن شرکت کننده، مشخص می گردد. در این مطالعه دوسوکور، بیماران و ارزیابی کننده نسبت به نوع گروه تخصیص یافته بی اطلاع می باشند. تصادفی سازی و ارزیابی توسط فردی انجام خواهد گرفت که در روند درمان بیماران دخالتی ندارد و ارزیابی کننده نیز از نوع مداخله بی اطلاع می باشد.

در این مطالعه دوسوکور، بیماران و ارزیابی کننده نسبت به نوع گروه تخصیص یافته بی اطلاع می باشند. تصادفی سازی و مداخله توسط فردی انجام خواهد گرفت که در روند ارزیابی بیماران دخالتی ندارد و ارزیابی کننده نیز از نوع مداخله بی اطلاع می باشد. بیماران در هر دو گروه درمان یکسان دریافت میکنند.گروه مداخله بصورت واقعی و گروه کنترل شم دریافت میکنند.مداخله برای تمام بیماران در یک مکان و در شیفت صبح انجام میپذیرد

اطلاعات بیشتری وجود ندارد